beleidigen
[bəˈlaɪ̯dɪɡn̩]
- Present (third person singular):
- beleidigt
- Simple past (third person singular):
- beleidigte
- Past participle:
- beleidigt, beleidigt
- Auxiliary:
- haben, haben
1Ich wollte niemanden beleidigen.
من نمیخواستم به هیچکس توهین کنم.
Verb
- beleidigen
Grammar of کسی را اهانت کردن
Verb
- With vowel marks
- کِسی را اِهانَت کَردَن