فرهنگ آلمانی-فارسی
فارسی
DeutschفارسیEnglish

متوجه شدن

تأییدنشده

feststellen فعل

فعل

  • متوجه شدنمُتَوَجه شُدَن(to become aware of)تأییدنشده
ترجمه‌های دیگر، تأییدنشده
  • اذعان کردناِذعان کَردَنتأییدنشده
  • تصریح کردنtasrih kardan[t̪ʰæs.ɹíːʰ kʰʲæɹ.d̪æn]تأییدنشده
  • ملاحظه کردنمُلاحِظه کَردَن(to become aware of)تأییدنشده

دستور زبانِ feststellen

فعل

تلفظ
[ˈfɛstˌʃtɛlən]
همهٔ صورت‌ها
  • festgestelltparticiple 2، گذشتهٔ نقلی
  • festzustellenمعلوم، extended، مصدر
  • feststellendمعلوم، participle، حال
  • festgestelltparticiple، مجهول، گذشتهٔ نقلی
  • festzustellendergerundive، participle
  • festzustellendegerundive، participle
  • stell festمعلوم، وجه امری، حال، دوم‌شخص، مفرد
  • stelle festمعلوم، وجه امری، حال، دوم‌شخص، مفرد
  • stellt festمعلوم، وجه امری، جمع، حال، دوم‌شخص
  • stelle festمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، main clause، حال، مفرد
  • stelle festمعلوم، اول‌شخص، main clause، حال، مفرد، وجه التزامی نوع اول
  • feststelleمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، حال، مفرد، subordinate clause
  • feststelleمعلوم، اول‌شخص، حال، مفرد، وجه التزامی نوع اول، subordinate clause
  • stellst festمعلوم، وجه اخباری، main clause، حال، دوم‌شخص، مفرد
  • stellest festمعلوم، main clause، حال، دوم‌شخص، مفرد، وجه التزامی نوع اول
  • feststellstمعلوم، وجه اخباری، حال، دوم‌شخص، مفرد، subordinate clause
  • feststellestمعلوم، حال، دوم‌شخص، مفرد، وجه التزامی نوع اول، subordinate clause
  • stellt festمعلوم، وجه اخباری، main clause، حال، مفرد، سوم‌شخص
  • stelle festمعلوم، main clause، حال، مفرد، وجه التزامی نوع اول، سوم‌شخص
  • feststelltمعلوم، وجه اخباری، حال، مفرد، subordinate clause، سوم‌شخص
  • feststelleمعلوم، حال، مفرد، وجه التزامی نوع اول، subordinate clause، سوم‌شخص
  • stellen festمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، main clause، جمع، حال
  • stellen festمعلوم، اول‌شخص، main clause، جمع، حال، وجه التزامی نوع اول
  • stellt festمعلوم، وجه اخباری، main clause، جمع، حال، دوم‌شخص
  • stellet festمعلوم، main clause، جمع، حال، دوم‌شخص، وجه التزامی نوع اول
  • feststelltمعلوم، وجه اخباری، جمع، حال، دوم‌شخص، subordinate clause
  • feststelletمعلوم، جمع، حال، دوم‌شخص، وجه التزامی نوع اول، subordinate clause
  • stellen festمعلوم، وجه اخباری، main clause، جمع، حال، سوم‌شخص
  • stellen festمعلوم، main clause، جمع، حال، وجه التزامی نوع اول، سوم‌شخص
  • stellte festمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، مفرد
  • stellte festمعلوم، اول‌شخص، main clause، گذشتهٔ ساده، مفرد، وجه التزامی نوع دوم
  • feststellteمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، مفرد، subordinate clause
  • feststellteمعلوم، اول‌شخص، گذشتهٔ ساده، مفرد، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause
  • stelltest festمعلوم، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، دوم‌شخص، مفرد
  • stelltest festمعلوم، main clause، گذشتهٔ ساده، دوم‌شخص، مفرد، وجه التزامی نوع دوم
  • feststelltestمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، دوم‌شخص، مفرد، subordinate clause
  • feststelltestمعلوم، گذشتهٔ ساده، دوم‌شخص، مفرد، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause
  • stellte festمعلوم، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، مفرد، سوم‌شخص
  • stellte festمعلوم، main clause، گذشتهٔ ساده، مفرد، وجه التزامی نوع دوم، سوم‌شخص
  • feststellteمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، مفرد، subordinate clause، سوم‌شخص
  • feststellteمعلوم، گذشتهٔ ساده، مفرد، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause، سوم‌شخص
  • stellten festمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع
  • stellten festمعلوم، اول‌شخص، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع، وجه التزامی نوع دوم
  • feststelltenمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، جمع، subordinate clause
  • feststelltenمعلوم، اول‌شخص، گذشتهٔ ساده، جمع، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause
  • stelltet festمعلوم، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع، دوم‌شخص
  • stelltet festمعلوم، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع، دوم‌شخص، وجه التزامی نوع دوم
  • feststelltetمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، جمع، دوم‌شخص، subordinate clause
  • feststelltetمعلوم، گذشتهٔ ساده، جمع، دوم‌شخص، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause
  • stellten festمعلوم، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع، سوم‌شخص
  • stellten festمعلوم، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع، وجه التزامی نوع دوم، سوم‌شخص
  • feststelltenمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، جمع، subordinate clause، سوم‌شخص
  • feststelltenمعلوم، گذشتهٔ ساده، جمع، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause، سوم‌شخص
  • festzustellendemحالت مفعولی غیرمستقیم، gerundive، مذکر، مفرد
  • festzustellendemحالت مفعولی غیرمستقیم، gerundive، خنثی، مفرد
  • festzustellendenحالت مفعولی مستقیم، gerundive، مذکر، مفرد
  • festzustellendenحالت مفعولی غیرمستقیم، gerundive، جمع
  • festzustellendenحالت مفعولی غیرمستقیم، gerundive، مفرد
  • festzustellendenحالت اضافی، gerundive، مذکر، مفرد
  • festzustellendenحالت اضافی، gerundive، خنثی، مفرد
  • festzustellendesحالت مفعولی مستقیم، gerundive، خنثی، مفرد
  • festzustellendesgerundive، خنثی، حالت نهادی، مفرد

عبارت‌ها و اصطلاح‌ها

die Beschlussfähigkeit feststellen
حد نصاب برای تصمیم گیری را اعلام کردنتأییدنشده
etwas feststellen
معین کردنتأییدنشده، چیزی را سراغ داشتنتأییدنشده
mit Überraschung feststellen
با شگفتگی در یافتنتأییدنشده

مثال‌ها

Ein Tag genügt, um festzustellen, dass ein Mensch böse ist; man braucht ein Leben, um festzustellen, dass er gut ist.

برای واقف شدن به اینکه یک آدم بدجنس است یک روز کافیست؛ برای واقف شدن به اینکه او خوب است، یک عمر لازم است.

منابع و ارجاع‌ها
  1. ۱: Esperantostern (de #2289763), cojiluc (fa #8107946), tatoeba.org
منابع و مجوزها