berüchtigt
[bəˈʁʏçtɪçt][bəˈʁʏçtɪkt]
- Comparative:
- berüchtigter
- Superlative:
- am berüchtigtsten
1Er ist ein berüchtigter Lügner.
او یک دروغگوی بدنام است.
Adjective
- berüchtigt
Grammar of مشهور به بدی
Adjective
- With vowel marks
- مَشهور به بَدی
[bəˈʁʏçtɪçt][bəˈʁʏçtɪkt]
1Er ist ein berüchtigter Lügner.
او یک دروغگوی بدنام است.