berüchtigt
[bəˈʁʏçtɪçt][bəˈʁʏçtɪkt]
- Komparativ:
- berüchtigter
- Superlativ:
- am berüchtigtsten
1Er ist ein berüchtigter Lügner.
او یک دروغگوی بدنام است.
Adjektiv
- berüchtigt
Grammatik von مشهور به بدی
Adjektiv
- Mit Vokalzeichen
- مَشهور به بَدی
[bəˈʁʏçtɪçt][bəˈʁʏçtɪkt]
1Er ist ein berüchtigter Lügner.
او یک دروغگوی بدنام است.