aufgeben
[ˈaʊ̯fˌɡeːbn̩][ˈaʊ̯fˌɡeːbm̩]
- Present (third person singular):
- gibt auf
- Simple past (third person singular):
- gab auf
- Past participle:
- aufgegeben, aufgegeben
- Auxiliary:
- haben, haben
1Jahre runzeln die Haut, aber den Enthusiasmus aufgeben runzelt die Seele.
روزگار پوست را چروک می‌کند، اما رها کردن اشتیاق روح را چروک می‌کند.
Verb
- aufgeben
- verlassen
Further translations, not confirmed
- loslassen
- befreien
Grammar of رها کردن
Verb
- Romanization
- rahâ kardan
- With vowel marks
- رَها کَردَن
- Pronunciation
- [ɹæ.ɦɒ́ː kʰʲæɹ.d̪æn]
Examples
روزگار پوست را چروک می‌کند، اما رها کردن اشتیاق روح را چروک می‌کند.
1Jahre runzeln die Haut, aber den Enthusiasmus aufgeben runzelt die Seele.
هنر زندگی هنر درست رها کردن است.
2Lebenskunst ist die Kunst des richtigen Weglassens.
تنها رها کردن کودکان، یک بی‌فکری محض بود.
3Es war eine schiere Gedankenlosigkeit, die Kinder allein zu lassen.
اگر از رها کردنش ابا می کنی
4wenn du es ablehnst, sie zu befreien
کسی را از وظیفه اش رها کردن
5jem. von seiner Pflicht entbinden