کسی را گیر کردن
einkeilen
- Present (third person singular):
- keilt ein
- Simple past (third person singular):
- keilte ein
- Past participle:
- eingekeilt
- Auxiliary:
- haben
Verb
- کسی را گیر کردن
Grammar of einkeilen
Verb
- Pronunciation
- [ˈaɪ̯nˌkaɪ̯lən]
All forms
- eingekeilt
- einkeilen
- einzukeilen
- einkeilend
- eingekeilt
- einzukeilender
- einzukeilende
- keil ein
- keile ein
- keilt ein
- keile ein
- keile ein
- einkeile
- einkeile
- keilst ein
- keilest ein
- einkeilst
- einkeilest
- keilt ein
- keile ein
- einkeilt
- einkeile
- keilen ein
- keilen ein
- einkeilen
- einkeilen
- keilt ein
- keilet ein
- einkeilt
- einkeilet
- keilen ein
- keilen ein
- einkeilen
- einkeilen
- keilte ein
- keilte ein
- einkeilte
- einkeilte
- keiltest ein
- keiltest ein
- einkeiltest
- einkeiltest
- keilte ein
- keilte ein
- einkeilte
- einkeilte
- keilten ein
- keilten ein
- einkeilten
- einkeilten
- keiltet ein
- keiltet ein
- einkeiltet
- einkeiltet
- keilten ein
- keilten ein
- einkeilten
- einkeilten
- einzukeilendem
- einzukeilendem
- einzukeilenden
- einzukeilenden
- einzukeilenden
- einzukeilenden
- einzukeilenden
- einzukeilendes
- einzukeilendes