رفتن به محتواکسی را گیر کردن
تأییدنشده
einkeilen فعل
فعل
- کسی را گیر کردنکِسی را گیر کَردَنتأییدنشده
دستور زبانِ einkeilen
فعل
- تلفظ
- [ˈaɪ̯nˌkaɪ̯lən]
همهٔ صورت‌ها
- eingekeiltparticiple 2، گذشتهٔ نقلی
- einkeilenمعلوم، مصدر، حال
- einzukeilenمعلوم، extended، مصدر
- einkeilendمعلوم، participle، حال
- eingekeiltparticiple، مجهول، گذشتهٔ نقلی
- einzukeilendergerundive، participle
- einzukeilendegerundive، participle
- keil einمعلوم، وجه امری، حال، دوم‌شخص، مفرد
- keile einمعلوم، وجه امری، حال، دوم‌شخص، مفرد
- keilt einمعلوم، وجه امری، جمع، حال، دوم‌شخص
- keile einمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، main clause، حال، مفرد
- keile einمعلوم، اول‌شخص، main clause، حال، مفرد، وجه التزامی نوع اول
- einkeileمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، حال، مفرد، subordinate clause
- einkeileمعلوم، اول‌شخص، حال، مفرد، وجه التزامی نوع اول، subordinate clause
- keilst einمعلوم، وجه اخباری، main clause، حال، دوم‌شخص، مفرد
- keilest einمعلوم، main clause، حال، دوم‌شخص، مفرد، وجه التزامی نوع اول
- einkeilstمعلوم، وجه اخباری، حال، دوم‌شخص، مفرد، subordinate clause
- einkeilestمعلوم، حال، دوم‌شخص، مفرد، وجه التزامی نوع اول، subordinate clause
- keilt einمعلوم، وجه اخباری، main clause، حال، مفرد، سوم‌شخص
- keile einمعلوم، main clause، حال، مفرد، وجه التزامی نوع اول، سوم‌شخص
- einkeiltمعلوم، وجه اخباری، حال، مفرد، subordinate clause، سوم‌شخص
- einkeileمعلوم، حال، مفرد، وجه التزامی نوع اول، subordinate clause، سوم‌شخص
- keilen einمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، main clause، جمع، حال
- keilen einمعلوم، اول‌شخص، main clause، جمع، حال، وجه التزامی نوع اول
- einkeilenمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، جمع، حال، subordinate clause
- einkeilenمعلوم، اول‌شخص، جمع، حال، وجه التزامی نوع اول، subordinate clause
- keilt einمعلوم، وجه اخباری، main clause، جمع، حال، دوم‌شخص
- keilet einمعلوم، main clause، جمع، حال، دوم‌شخص، وجه التزامی نوع اول
- einkeiltمعلوم، وجه اخباری، جمع، حال، دوم‌شخص، subordinate clause
- einkeiletمعلوم، جمع، حال، دوم‌شخص، وجه التزامی نوع اول، subordinate clause
- keilen einمعلوم، وجه اخباری، main clause، جمع، حال، سوم‌شخص
- keilen einمعلوم، main clause، جمع، حال، وجه التزامی نوع اول، سوم‌شخص
- einkeilenمعلوم، وجه اخباری، جمع، حال، subordinate clause، سوم‌شخص
- einkeilenمعلوم، جمع، حال، وجه التزامی نوع اول، subordinate clause، سوم‌شخص
- keilte einمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، مفرد
- keilte einمعلوم، اول‌شخص، main clause، گذشتهٔ ساده، مفرد، وجه التزامی نوع دوم
- einkeilteمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، مفرد، subordinate clause
- einkeilteمعلوم، اول‌شخص، گذشتهٔ ساده، مفرد، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause
- keiltest einمعلوم، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، دوم‌شخص، مفرد
- keiltest einمعلوم، main clause، گذشتهٔ ساده، دوم‌شخص، مفرد، وجه التزامی نوع دوم
- einkeiltestمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، دوم‌شخص، مفرد، subordinate clause
- einkeiltestمعلوم، گذشتهٔ ساده، دوم‌شخص، مفرد، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause
- keilte einمعلوم، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، مفرد، سوم‌شخص
- keilte einمعلوم، main clause، گذشتهٔ ساده، مفرد، وجه التزامی نوع دوم، سوم‌شخص
- einkeilteمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، مفرد، subordinate clause، سوم‌شخص
- einkeilteمعلوم، گذشتهٔ ساده، مفرد، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause، سوم‌شخص
- keilten einمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع
- keilten einمعلوم، اول‌شخص، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع، وجه التزامی نوع دوم
- einkeiltenمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، جمع، subordinate clause
- einkeiltenمعلوم، اول‌شخص، گذشتهٔ ساده، جمع، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause
- keiltet einمعلوم، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع، دوم‌شخص
- keiltet einمعلوم، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع، دوم‌شخص، وجه التزامی نوع دوم
- einkeiltetمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، جمع، دوم‌شخص، subordinate clause
- einkeiltetمعلوم، گذشتهٔ ساده، جمع، دوم‌شخص، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause
- keilten einمعلوم، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع، سوم‌شخص
- keilten einمعلوم، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع، وجه التزامی نوع دوم، سوم‌شخص
- einkeiltenمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، جمع، subordinate clause، سوم‌شخص
- einkeiltenمعلوم، گذشتهٔ ساده، جمع، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause، سوم‌شخص
- einzukeilendemحالت مفعولی غیرمستقیم، gerundive، مذکر، مفرد
- einzukeilendemحالت مفعولی غیرمستقیم، gerundive، خنثی، مفرد
- einzukeilendenحالت مفعولی مستقیم، gerundive، مذکر، مفرد
- einzukeilendenحالت مفعولی غیرمستقیم، gerundive، جمع
- einzukeilendenحالت مفعولی غیرمستقیم، gerundive، مفرد
- einzukeilendenحالت اضافی، gerundive، مذکر، مفرد
- einzukeilendenحالت اضافی، gerundive، خنثی، مفرد
- einzukeilendesحالت مفعولی مستقیم، gerundive، خنثی، مفرد
- einzukeilendesgerundive، خنثی، حالت نهادی، مفرد
منابع و ارجاع‌ها