تلفن

telefon[t̪ʰe.le.fón]

das Telefon Plural: die Telefone Noun

Noun

تلفنtelefonتِلِفُن[t̪ʰe.le.fón](telecommunication device which converts data or sounds into electrical signals which are then transmitted to enable two)(Fernsprecher)

All forms

Sämtliche Telefone klingelten.

همهٔ تلفنها زنگ زدند.

Das Telefon wurde im Jahre 1876 von Bell erfunden.

تلفن در سال ۱۸۷۶ توسط بل اختراع شد.

Ich habe mich per Telefon mit einem Fachkollegen unterhalten.

من با تلفن با یک همکار دانشگاهی گپ زدم.

Dürfte ich Ihr Telefon benutzen?

آیا می‌توانم از تلفن شما استفاده کنم؟

indirect translation

Darf ich Ihr Telefon benutzen?

آیا می‌توانم از تلفن شما استفاده کنم؟

indirect translation

Am Telefon war er immer kurz angebunden.

او هنگام تلفن همیشه مجمل بود.

indirect translation

bleiben Sie am Telefon

گوشی خدمتتان

das Telefon verursacht eine Störung

تلفن مزاحم دارد

vom anderen Ende des Telefons

از آن سر تلفن

Das Telefon funktioniert im Moment nicht.

تلفن الان درست نیست.

indirect translation

Sources and credits