پارکینگ

pârking[pʰɒːɹ.kʰʲíːɲɡʲ̥]

der Parkplatz Plural: die Parkplätze Noun

Noun

پارکینگpârking[pʰɒːɹ.kʰʲíːɲɡʲ̥](space)(open area, generally paved, where automobiles may be left when not in use)(space in which a vehicle can be parked)(Fläche zum Abstellen von Fahrzeugen über die Dauer eines Haltevorgangs hinaus)

Further translations, not confirmed

توقفگاه(space in which a vehicle can be parked)not confirmed
ماندگاه(open area, generally paved, where automobiles may be left when not in use)not confirmed

All forms

Die Parkplätze vor der Bank waren alle besetzt.

همهٔ جاهای پارک بانک اشغال بودند.

Ein Fußgänger ist ein glücklicher Autofahrer, der einen Parkplatz gefunden hat.

یک پیاده یک راننده خوشبخت است که یک جای پارک پیدا کرده است.

Sources and credits