سیرت

2Zur Resignation gehört Charakter.

رضا به منش نیاز دارد.

3Charakter lernt man von Charakterlosen.

منش از بی منشان آموخته می‌شود.

4Sie hat einen introvertierten Charakter.

او یک سرشت درونگرا دارد.

5Der Charakter des Menschen sitzt nicht im Verstande, sondern im Herzen.

سرشت آدمی در عقل او نیست بلکه در دل اوست.

6Wer viel Charakter hat, hat wenig Eigentum.

کسی که منش بسیاری دارد، دارایی کمی دارد.

7An einem edlen Pferd schätzt man nicht seine Kraft, sondern seinen Charakter.

برای اسب نجیب نیرویش را ارزیابی نمی‌کنند، بلکه خصلتش را.

8Den Charakter eines Menschen erkennt man an den Scherzen, die er übelnimmt.

سرشت یک انسان را از روی شوخی‌هایی که از آنها دلگیر می‌شود می‌توان شناخت.

9Ohne Leiden bildet sich kein Charakter.

بدون رنج هیچ شخصیتی شکل نمی‌گیرد.

10Mir gefällt ihr Charakter.

منش او را می‌پسندم.

11Charakter haben ist die Unfähigkeit, anders zu sein.

شخصیت داشتن عدم قابلیت دیگری بودن است.