فرهنگ آلمانی-فارسی
فارسی
DeutschفارسیEnglish

انجام دادن

تأییدنشده

anjâm dâdan

vornehmen فعل

فعل

  • انجام دادنanjâm dâdanاَنجام دادَن(selbst ausführen oder stattfinden lassen)تأییدنشده
ترجمه‌های دیگر، تأییدنشده
  • برآن شدن(planen, etwas in der Zukunft zu machen)تأییدنشده
  • تصمیم گرفتنtasmim gereftanتَصمیم گِرِفتَن(planen, etwas in der Zukunft zu machen)تأییدنشده

دستور زبانِ vornehmen

فعل

تلفظ
[ˈfoːɐ̯ˌneːmən]
همهٔ صورت‌ها
  • vorgenommenparticiple 2، گذشتهٔ نقلی
  • vornehmenمعلوم، مصدر، حال
  • vorzunehmenمعلوم، extended، مصدر
  • vornehmendمعلوم، participle، حال
  • vorgenommenparticiple، مجهول، گذشتهٔ نقلی
  • vorzunehmendergerundive، participle
  • nimm vorمعلوم، وجه امری، حال، دوم‌شخص، مفرد
  • nehmt vorمعلوم، وجه امری، جمع، حال، دوم‌شخص
  • nehme vorمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، main clause، حال، مفرد
  • nehme vorمعلوم، اول‌شخص، main clause، حال، مفرد، وجه التزامی نوع اول
  • vornehmeمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، حال، مفرد، subordinate clause
  • vornehmeمعلوم، اول‌شخص، حال، مفرد، وجه التزامی نوع اول، subordinate clause
  • nimmst vorمعلوم، وجه اخباری، main clause، حال، دوم‌شخص، مفرد
  • nehmest vorمعلوم، main clause، حال، دوم‌شخص، مفرد، وجه التزامی نوع اول
  • vornimmstمعلوم، وجه اخباری، حال، دوم‌شخص، مفرد، subordinate clause
  • vornehmestمعلوم، حال، دوم‌شخص، مفرد، وجه التزامی نوع اول، subordinate clause
  • nimmt vorمعلوم، وجه اخباری، main clause، حال، مفرد، سوم‌شخص
  • nehme vorمعلوم، main clause، حال، مفرد، وجه التزامی نوع اول، سوم‌شخص
  • vornimmtمعلوم، وجه اخباری، حال، مفرد، subordinate clause، سوم‌شخص
  • vornehmeمعلوم، حال، مفرد، وجه التزامی نوع اول، subordinate clause، سوم‌شخص
  • nehmen vorمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، main clause، جمع، حال
  • nehmen vorمعلوم، اول‌شخص، main clause، جمع، حال، وجه التزامی نوع اول
  • vornehmenمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، جمع، حال، subordinate clause
  • vornehmenمعلوم، اول‌شخص، جمع، حال، وجه التزامی نوع اول، subordinate clause
  • nehmt vorمعلوم، وجه اخباری، main clause، جمع، حال، دوم‌شخص
  • nehmet vorمعلوم، main clause، جمع، حال، دوم‌شخص، وجه التزامی نوع اول
  • vornehmtمعلوم، وجه اخباری، جمع، حال، دوم‌شخص، subordinate clause
  • vornehmetمعلوم، جمع، حال، دوم‌شخص، وجه التزامی نوع اول، subordinate clause
  • nehmen vorمعلوم، وجه اخباری، main clause، جمع، حال، سوم‌شخص
  • nehmen vorمعلوم، main clause، جمع، حال، وجه التزامی نوع اول، سوم‌شخص
  • vornehmenمعلوم، وجه اخباری، جمع، حال، subordinate clause، سوم‌شخص
  • vornehmenمعلوم، جمع، حال، وجه التزامی نوع اول، subordinate clause، سوم‌شخص
  • nahm vorمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، مفرد
  • nähme vorمعلوم، اول‌شخص، main clause، گذشتهٔ ساده، مفرد، وجه التزامی نوع دوم
  • vornahmمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، مفرد، subordinate clause
  • vornähmeمعلوم، اول‌شخص، گذشتهٔ ساده، مفرد، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause
  • nahmst vorمعلوم، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، دوم‌شخص، مفرد
  • nähmest vorمعلوم، main clause، گذشتهٔ ساده، دوم‌شخص، مفرد، وجه التزامی نوع دوم
  • nähmst vorمعلوم، main clause، گذشتهٔ ساده، دوم‌شخص، مفرد، وجه التزامی نوع دوم
  • vornahmstمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، دوم‌شخص، مفرد، subordinate clause
  • vornähmestمعلوم، گذشتهٔ ساده، دوم‌شخص، مفرد، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause
  • vornähmstمعلوم، گذشتهٔ ساده، دوم‌شخص، مفرد، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause
  • nahm vorمعلوم، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، مفرد، سوم‌شخص
  • nähme vorمعلوم، main clause، گذشتهٔ ساده، مفرد، وجه التزامی نوع دوم، سوم‌شخص
  • vornahmمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، مفرد، subordinate clause، سوم‌شخص
  • vornähmeمعلوم، گذشتهٔ ساده، مفرد، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause، سوم‌شخص
  • nahmen vorمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع
  • nähmen vorمعلوم، اول‌شخص، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع، وجه التزامی نوع دوم
  • vornahmenمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، جمع، subordinate clause
  • vornähmenمعلوم، اول‌شخص، گذشتهٔ ساده، جمع، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause
  • nahmt vorمعلوم، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع، دوم‌شخص
  • nähmet vorمعلوم، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع، دوم‌شخص، وجه التزامی نوع دوم
  • nähmt vorمعلوم، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع، دوم‌شخص، وجه التزامی نوع دوم
  • vornahmtمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، جمع، دوم‌شخص، subordinate clause
  • vornähmetمعلوم، گذشتهٔ ساده، جمع، دوم‌شخص، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause
  • vornähmtمعلوم، گذشتهٔ ساده، جمع، دوم‌شخص، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause
  • nahmen vorمعلوم، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع، سوم‌شخص
  • nähmen vorمعلوم، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع، وجه التزامی نوع دوم، سوم‌شخص
  • vornahmenمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، جمع، subordinate clause، سوم‌شخص
  • vornähmenمعلوم، گذشتهٔ ساده، جمع، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause، سوم‌شخص
  • vorzunehmendeحالت مفعولی مستقیم، مؤنث، gerundive، مفرد
  • vorzunehmendeحالت مفعولی مستقیم، gerundive، خنثی، مفرد
  • vorzunehmendeحالت مفعولی مستقیم، gerundive، جمع
  • vorzunehmendeمؤنث، gerundive، حالت نهادی، مفرد
  • vorzunehmendegerundive، حالت نهادی، جمع
  • vorzunehmendemحالت مفعولی غیرمستقیم، gerundive، مذکر، مفرد
  • vorzunehmendemحالت مفعولی غیرمستقیم، gerundive، خنثی، مفرد
  • vorzunehmendenحالت مفعولی مستقیم، gerundive، مذکر، مفرد
  • vorzunehmendenحالت مفعولی غیرمستقیم، gerundive، جمع
  • vorzunehmendenحالت مفعولی غیرمستقیم، gerundive، مفرد
  • vorzunehmendenحالت اضافی، gerundive، مذکر، مفرد
  • vorzunehmendenحالت اضافی، gerundive، خنثی، مفرد
  • vorzunehmendesحالت مفعولی مستقیم، gerundive، خنثی، مفرد
  • vorzunehmendesgerundive، خنثی، حالت نهادی، مفرد

عبارت‌ها و اصطلاح‌ها

Abstimmung vornehmen
رأی گرفتنتأییدنشده
einen Eintrag vornehmen
یادداشت کردنتأییدنشده

مثال‌ها

sich eine Entscheidung vornehmen

در مورد چیزی تصمیم گرفتن

er will sich etwas vornehmen

او می خواهد چیزی را به انجام برسد

منابع و ارجاع‌ها
  1. ۱: farhang von ckh
  2. ۲: farhang von ckh
منابع و مجوزها