فرهنگ آلمانی-فارسی
فارسی
DeutschفارسیEnglish

اجازه دادن

تأییدنشده

ejâze dâdan[ʔe.d͡ʒɒː.ze d̪ɒː.d̪æn]

einwilligen فعل

فعل

  • اجازه دادنejâze dâdanاِجازه دادَن[ʔe.d͡ʒɒː.ze d̪ɒː.d̪æn]تأییدنشده
ترجمه‌های دیگر، تأییدنشده
  • قائل بودنقائِل بودَنتأییدنشده
  • قبول کردنqabul kardanقَبول کَردَنتأییدنشده
  • تن دادنtan dâdanتَن دادَن[t̪ʰǽn d̪ɒː.d̪æn]تأییدنشده
  • رکاب دادنرِکاب دادَنتأییدنشده

دستور زبانِ einwilligen

فعل

تلفظ
[ˈaɪ̯nˌvɪlɪɡn̩]
همهٔ صورت‌ها
  • eingewilligtparticiple 2، گذشتهٔ نقلی
  • einzuwilligenمعلوم، extended، مصدر
  • einwilligendمعلوم، participle، حال
  • eingewilligtparticiple، مجهول، گذشتهٔ نقلی
  • einzuwilligendergerundive، participle
  • einzuwilligendegerundive، participle
  • willig einمعلوم، وجه امری، حال، دوم‌شخص، مفرد
  • willige einمعلوم، وجه امری، حال، دوم‌شخص، مفرد
  • willigt einمعلوم، وجه امری، جمع، حال، دوم‌شخص
  • williget einمعلوم، archaic، وجه امری، جمع، حال، دوم‌شخص
  • willige einمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، main clause، حال، مفرد
  • willige einمعلوم، اول‌شخص، main clause، حال، مفرد، وجه التزامی نوع اول
  • einwilligeمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، حال، مفرد، subordinate clause
  • einwilligeمعلوم، اول‌شخص، حال، مفرد، وجه التزامی نوع اول، subordinate clause
  • willigst einمعلوم، وجه اخباری، main clause، حال، دوم‌شخص، مفرد
  • willigest einمعلوم، archaic، وجه اخباری، main clause، حال، دوم‌شخص، مفرد
  • willigest einمعلوم، main clause، حال، دوم‌شخص، مفرد، وجه التزامی نوع اول
  • einwilligstمعلوم، وجه اخباری، حال، دوم‌شخص، مفرد، subordinate clause
  • einwilligestمعلوم، archaic، وجه اخباری، حال، دوم‌شخص، مفرد، subordinate clause
  • einwilligestمعلوم، حال، دوم‌شخص، مفرد، وجه التزامی نوع اول، subordinate clause
  • willigt einمعلوم، وجه اخباری، main clause، حال، مفرد، سوم‌شخص
  • williget einمعلوم، archaic، وجه اخباری، main clause، حال، مفرد، سوم‌شخص
  • willige einمعلوم، main clause، حال، مفرد، وجه التزامی نوع اول، سوم‌شخص
  • einwilligtمعلوم، وجه اخباری، حال، مفرد، subordinate clause، سوم‌شخص
  • einwilligetمعلوم، archaic، وجه اخباری، حال، مفرد، subordinate clause، سوم‌شخص
  • einwilligeمعلوم، حال، مفرد، وجه التزامی نوع اول، subordinate clause، سوم‌شخص
  • willigen einمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، main clause، جمع، حال
  • willigen einمعلوم، اول‌شخص، main clause، جمع، حال، وجه التزامی نوع اول
  • willigt einمعلوم، وجه اخباری، main clause، جمع، حال، دوم‌شخص
  • williget einمعلوم، archaic، وجه اخباری، main clause، جمع، حال، دوم‌شخص
  • williget einمعلوم، main clause، جمع، حال، دوم‌شخص، وجه التزامی نوع اول
  • einwilligtمعلوم، وجه اخباری، جمع، حال، دوم‌شخص، subordinate clause
  • einwilligetمعلوم، archaic، وجه اخباری، جمع، حال، دوم‌شخص، subordinate clause
  • einwilligetمعلوم، جمع، حال، دوم‌شخص، وجه التزامی نوع اول، subordinate clause
  • willigen einمعلوم، وجه اخباری، main clause، جمع، حال، سوم‌شخص
  • willigen einمعلوم، main clause، جمع، حال، وجه التزامی نوع اول، سوم‌شخص
  • willigte einمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، مفرد
  • willigete einمعلوم، archaic، اول‌شخص، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، مفرد
  • willigte einمعلوم، اول‌شخص، main clause، گذشتهٔ ساده، مفرد، وجه التزامی نوع دوم
  • willigete einمعلوم، archaic، اول‌شخص، main clause، گذشتهٔ ساده، مفرد، وجه التزامی نوع دوم
  • einwilligteمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، مفرد، subordinate clause
  • einwilligeteمعلوم، archaic، اول‌شخص، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، مفرد، subordinate clause
  • einwilligteمعلوم، اول‌شخص، گذشتهٔ ساده، مفرد، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause
  • einwilligeteمعلوم، archaic، اول‌شخص، گذشتهٔ ساده، مفرد، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause
  • willigtest einمعلوم، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، دوم‌شخص، مفرد
  • willigetest einمعلوم، archaic، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، دوم‌شخص، مفرد
  • willigtest einمعلوم، main clause، گذشتهٔ ساده، دوم‌شخص، مفرد، وجه التزامی نوع دوم
  • willigetest einمعلوم، archaic، main clause، گذشتهٔ ساده، دوم‌شخص، مفرد، وجه التزامی نوع دوم
  • einwilligtestمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، دوم‌شخص، مفرد، subordinate clause
  • einwilligetestمعلوم، archaic، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، دوم‌شخص، مفرد، subordinate clause
  • einwilligtestمعلوم، گذشتهٔ ساده، دوم‌شخص، مفرد، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause
  • einwilligetestمعلوم، archaic، گذشتهٔ ساده، دوم‌شخص، مفرد، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause
  • willigte einمعلوم، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، مفرد، سوم‌شخص
  • willigete einمعلوم، archaic، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، مفرد، سوم‌شخص
  • willigte einمعلوم، main clause، گذشتهٔ ساده، مفرد، وجه التزامی نوع دوم، سوم‌شخص
  • willigete einمعلوم، archaic، main clause، گذشتهٔ ساده، مفرد، وجه التزامی نوع دوم، سوم‌شخص
  • einwilligteمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، مفرد، subordinate clause، سوم‌شخص
  • einwilligeteمعلوم، archaic، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، مفرد، subordinate clause، سوم‌شخص
  • einwilligteمعلوم، گذشتهٔ ساده، مفرد، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause، سوم‌شخص
  • einwilligeteمعلوم، archaic، گذشتهٔ ساده، مفرد، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause، سوم‌شخص
  • willigten einمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع
  • willigeten einمعلوم، archaic، اول‌شخص، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع
  • willigten einمعلوم، اول‌شخص، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع، وجه التزامی نوع دوم
  • willigeten einمعلوم، archaic، اول‌شخص، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع، وجه التزامی نوع دوم
  • einwilligtenمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، جمع، subordinate clause
  • einwilligetenمعلوم، archaic، اول‌شخص، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، جمع، subordinate clause
  • einwilligtenمعلوم، اول‌شخص، گذشتهٔ ساده، جمع، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause
  • einwilligetenمعلوم، archaic، اول‌شخص، گذشتهٔ ساده، جمع، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause
  • willigtet einمعلوم، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع، دوم‌شخص
  • willigetet einمعلوم، archaic، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع، دوم‌شخص
  • willigtet einمعلوم، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع، دوم‌شخص، وجه التزامی نوع دوم
  • willigetet einمعلوم، archaic، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع، دوم‌شخص، وجه التزامی نوع دوم
  • einwilligtetمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، جمع، دوم‌شخص، subordinate clause
  • einwilligetetمعلوم، archaic، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، جمع، دوم‌شخص، subordinate clause
  • einwilligtetمعلوم، گذشتهٔ ساده، جمع، دوم‌شخص، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause
  • einwilligetetمعلوم، archaic، گذشتهٔ ساده، جمع، دوم‌شخص، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause
  • willigten einمعلوم، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع، سوم‌شخص
  • willigeten einمعلوم، archaic، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع، سوم‌شخص
  • willigten einمعلوم، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع، وجه التزامی نوع دوم، سوم‌شخص
  • willigeten einمعلوم، archaic، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع، وجه التزامی نوع دوم، سوم‌شخص
  • einwilligtenمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، جمع، subordinate clause، سوم‌شخص
  • einwilligetenمعلوم، archaic، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، جمع، subordinate clause، سوم‌شخص
  • einwilligtenمعلوم، گذشتهٔ ساده، جمع، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause، سوم‌شخص
  • einwilligetenمعلوم، archaic، گذشتهٔ ساده، جمع، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause، سوم‌شخص
  • einzuwilligendemحالت مفعولی غیرمستقیم، gerundive، مذکر، مفرد
  • einzuwilligendemحالت مفعولی غیرمستقیم، gerundive، خنثی، مفرد
  • einzuwilligendenحالت مفعولی مستقیم، gerundive، مذکر، مفرد
  • einzuwilligendenحالت مفعولی غیرمستقیم، gerundive، جمع
  • einzuwilligendenحالت مفعولی غیرمستقیم، gerundive، مفرد
  • einzuwilligendenحالت اضافی، gerundive، مذکر، مفرد
  • einzuwilligendenحالت اضافی، gerundive، خنثی، مفرد
  • einzuwilligendesحالت مفعولی مستقیم، gerundive، خنثی، مفرد
  • einzuwilligendesgerundive، خنثی، حالت نهادی، مفرد

مثال‌ها

Einen Menschen lieben heißt einzuwilligen, mit ihm alt zu werden.

دوست داشتن یک آدم یعنی رضایت به پیر شدن با او.

er wird nicht in die Rassendiskriminierung einwilligen

او تبعیض نژادی قائل نمی شود

منابع و ارجاع‌ها
  1. ۱: Esperantostern (de #2216075), cojiluc (fa #10743866), tatoeba.org
  2. ۲: farhang von ckh
منابع و مجوزها