فرهنگ آلمانی-فارسی
فارسی
DeutschفارسیEnglish

ملحق کردن

تأییدنشده

einverleiben فعل

فعل

  • ملحق کردنمُلحَق کَردَنتأییدنشده
ترجمه‌های دیگر، تأییدنشده
  • متصل کردنmotassel kardanمُتَصِل کَردَن[mot̪ʰ.t̪ʰæ.sél̥ kʰʲæɹ.d̪æn]تأییدنشده
  • منضم کردنمُنَضِم کَردَنتأییدنشده
  • وارد کردنvâred kardanوارِد کَردَن[vɒː.ɹed̪̥ kʰʲæɹ.d̪æn]تأییدنشده

دستور زبانِ einverleiben

فعل

تلفظ
[ˈaɪ̯nfɛɐ̯ˌlaɪ̯bn̩]
همهٔ صورت‌ها
  • einverleibtparticiple 2، گذشتهٔ نقلی
  • einverleibenمعلوم، مصدر، حال
  • einzuverleibenمعلوم، extended، مصدر
  • einverleibendمعلوم، participle، حال
  • einverleibtparticiple، مجهول، گذشتهٔ نقلی
  • einzuverleibendergerundive، participle
  • einzuverleibendegerundive، participle
  • verleib einمعلوم، وجه امری، حال، دوم‌شخص، مفرد
  • verleibe einمعلوم، وجه امری، حال، دوم‌شخص، مفرد
  • verleibt einمعلوم، وجه امری، جمع، حال، دوم‌شخص
  • verleibe einمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، main clause، حال، مفرد
  • verleibe einمعلوم، اول‌شخص، main clause، حال، مفرد، وجه التزامی نوع اول
  • einverleibeمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، حال، مفرد، subordinate clause
  • einverleibeمعلوم، اول‌شخص، حال، مفرد، وجه التزامی نوع اول، subordinate clause
  • verleibst einمعلوم، وجه اخباری، main clause، حال، دوم‌شخص، مفرد
  • verleibest einمعلوم، main clause، حال، دوم‌شخص، مفرد، وجه التزامی نوع اول
  • einverleibstمعلوم، وجه اخباری، حال، دوم‌شخص، مفرد، subordinate clause
  • einverleibestمعلوم، حال، دوم‌شخص، مفرد، وجه التزامی نوع اول، subordinate clause
  • verleibt einمعلوم، وجه اخباری، main clause، حال، مفرد، سوم‌شخص
  • verleibe einمعلوم، main clause، حال، مفرد، وجه التزامی نوع اول، سوم‌شخص
  • einverleibtمعلوم، وجه اخباری، حال، مفرد، subordinate clause، سوم‌شخص
  • einverleibeمعلوم، حال، مفرد، وجه التزامی نوع اول، subordinate clause، سوم‌شخص
  • verleiben einمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، main clause، جمع، حال
  • verleiben einمعلوم، اول‌شخص، main clause، جمع، حال، وجه التزامی نوع اول
  • einverleibenمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، جمع، حال، subordinate clause
  • einverleibenمعلوم، اول‌شخص، جمع، حال، وجه التزامی نوع اول، subordinate clause
  • verleibt einمعلوم، وجه اخباری، main clause، جمع، حال، دوم‌شخص
  • verleibet einمعلوم، main clause، جمع، حال، دوم‌شخص، وجه التزامی نوع اول
  • einverleibtمعلوم، وجه اخباری، جمع، حال، دوم‌شخص، subordinate clause
  • einverleibetمعلوم، جمع، حال، دوم‌شخص، وجه التزامی نوع اول، subordinate clause
  • verleiben einمعلوم، وجه اخباری، main clause، جمع، حال، سوم‌شخص
  • verleiben einمعلوم، main clause، جمع، حال، وجه التزامی نوع اول، سوم‌شخص
  • einverleibenمعلوم، وجه اخباری، جمع، حال، subordinate clause، سوم‌شخص
  • einverleibenمعلوم، جمع، حال، وجه التزامی نوع اول، subordinate clause، سوم‌شخص
  • verleibte einمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، مفرد
  • verleibte einمعلوم، اول‌شخص، main clause، گذشتهٔ ساده، مفرد، وجه التزامی نوع دوم
  • einverleibteمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، مفرد، subordinate clause
  • einverleibteمعلوم، اول‌شخص، گذشتهٔ ساده، مفرد، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause
  • verleibtest einمعلوم، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، دوم‌شخص، مفرد
  • verleibtest einمعلوم، main clause، گذشتهٔ ساده، دوم‌شخص، مفرد، وجه التزامی نوع دوم
  • einverleibtestمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، دوم‌شخص، مفرد، subordinate clause
  • einverleibtestمعلوم، گذشتهٔ ساده، دوم‌شخص، مفرد، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause
  • verleibte einمعلوم، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، مفرد، سوم‌شخص
  • verleibte einمعلوم، main clause، گذشتهٔ ساده، مفرد، وجه التزامی نوع دوم، سوم‌شخص
  • einverleibteمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، مفرد، subordinate clause، سوم‌شخص
  • einverleibteمعلوم، گذشتهٔ ساده، مفرد، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause، سوم‌شخص
  • verleibten einمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع
  • verleibten einمعلوم، اول‌شخص، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع، وجه التزامی نوع دوم
  • einverleibtenمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، جمع، subordinate clause
  • einverleibtenمعلوم، اول‌شخص، گذشتهٔ ساده، جمع، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause
  • verleibtet einمعلوم، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع، دوم‌شخص
  • verleibtet einمعلوم، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع، دوم‌شخص، وجه التزامی نوع دوم
  • einverleibtetمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، جمع، دوم‌شخص، subordinate clause
  • einverleibtetمعلوم، گذشتهٔ ساده، جمع، دوم‌شخص، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause
  • verleibten einمعلوم، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع، سوم‌شخص
  • verleibten einمعلوم، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع، وجه التزامی نوع دوم، سوم‌شخص
  • einverleibtenمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، جمع، subordinate clause، سوم‌شخص
  • einverleibtenمعلوم، گذشتهٔ ساده، جمع، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause، سوم‌شخص
  • einzuverleibendemحالت مفعولی غیرمستقیم، gerundive، مذکر، مفرد
  • einzuverleibendemحالت مفعولی غیرمستقیم، gerundive، خنثی، مفرد
  • einzuverleibendenحالت مفعولی مستقیم، gerundive، مذکر، مفرد
  • einzuverleibendenحالت مفعولی غیرمستقیم، gerundive، جمع
  • einzuverleibendenحالت مفعولی غیرمستقیم، gerundive، مفرد
  • einzuverleibendenحالت اضافی، gerundive، مذکر، مفرد
  • einzuverleibendenحالت اضافی، gerundive، خنثی، مفرد
  • einzuverleibendesحالت مفعولی مستقیم، gerundive، خنثی، مفرد
  • einzuverleibendesgerundive، خنثی، حالت نهادی، مفرد

مثال‌ها

sich eine Tasse Tee einverleiben

یک استکان چای نوش جان کردن

منابع و ارجاع‌ها
  1. ۱: farhang von ckh
منابع و مجوزها