فرهنگ آلمانی-فارسی
فارسی
DeutschفارسیEnglish

بکار بردن

anwenden فعل

فعل

  • بکار بردنبِکار بُردَن(to put to use; to use or employ for a particular purpose, or in a particular case)
ترجمه‌های دیگر، تأییدنشده
  • استفاده کردنestefâde kardanاِستِفاده کَردَن[ʔes.t̪ʰe.fɒː.d̪é kʰʲæɹ.d̪ǽn]تأییدنشده
  • درخواست دادنdar-xâst dâdan[d̪æɹ.xɒ́ːst̪ʰ d̪ɒː.d̪æn](to put to use; to use or employ for a particular purpose, or in a particular case)تأییدنشده

دستور زبانِ anwenden

فعل

تلفظ
[ˈanˌvɛndn̩]
همهٔ صورت‌ها
  • wandte anاول‌شخص، مفرد، وجه التزامی نوع دوم
  • angewandtparticiple 2، گذشتهٔ نقلی
  • angewendetparticiple 2، گذشتهٔ نقلی
  • anzuwendenمعلوم، extended، مصدر، irregular
  • anwendendمعلوم، irregular، participle، حال
  • angewandtirregular، participle، مجهول، گذشتهٔ نقلی
  • anzuwendendergerundive، irregular، participle
  • wend anمعلوم، وجه امری، irregular، حال، دوم‌شخص، مفرد
  • wende anمعلوم، وجه امری، irregular، حال، دوم‌شخص، مفرد
  • wendet anمعلوم، وجه امری، irregular، جمع، حال، دوم‌شخص
  • wende anمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، irregular، main clause، حال، مفرد
  • wende anمعلوم، اول‌شخص، irregular، main clause، حال، مفرد، وجه التزامی نوع اول
  • anwendeمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، irregular، حال، مفرد، subordinate clause
  • anwendeمعلوم، اول‌شخص، irregular، حال، مفرد، وجه التزامی نوع اول، subordinate clause
  • wendest anمعلوم، وجه اخباری، irregular، main clause، حال، دوم‌شخص، مفرد
  • wendest anمعلوم، irregular، main clause، حال، دوم‌شخص، مفرد، وجه التزامی نوع اول
  • anwendestمعلوم، وجه اخباری، irregular، حال، دوم‌شخص، مفرد، subordinate clause
  • anwendestمعلوم، irregular، حال، دوم‌شخص، مفرد، وجه التزامی نوع اول، subordinate clause
  • wendet anمعلوم، وجه اخباری، irregular، main clause، حال، مفرد، سوم‌شخص
  • wende anمعلوم، irregular، main clause، حال، مفرد، وجه التزامی نوع اول، سوم‌شخص
  • anwendetمعلوم، وجه اخباری، irregular، حال، مفرد، subordinate clause، سوم‌شخص
  • anwendeمعلوم، irregular، حال، مفرد، وجه التزامی نوع اول، subordinate clause، سوم‌شخص
  • wenden anمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، irregular، main clause، جمع، حال
  • wenden anمعلوم، اول‌شخص، irregular، main clause، جمع، حال، وجه التزامی نوع اول
  • wendet anمعلوم، وجه اخباری، irregular، main clause، جمع، حال، دوم‌شخص
  • wendet anمعلوم، irregular، main clause، جمع، حال، دوم‌شخص، وجه التزامی نوع اول
  • anwendetمعلوم، وجه اخباری، irregular، جمع، حال، دوم‌شخص، subordinate clause
  • anwendetمعلوم، irregular، جمع، حال، دوم‌شخص، وجه التزامی نوع اول، subordinate clause
  • wenden anمعلوم، وجه اخباری، irregular، main clause، جمع، حال، سوم‌شخص
  • wenden anمعلوم، irregular، main clause، جمع، حال، وجه التزامی نوع اول، سوم‌شخص
  • wandte anمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، irregular، main clause، گذشتهٔ ساده، مفرد
  • wendete anمعلوم، اول‌شخص، irregular، main clause، گذشتهٔ ساده، مفرد، وجه التزامی نوع دوم
  • anwandteمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، irregular، گذشتهٔ ساده، مفرد، subordinate clause
  • anwendeteمعلوم، اول‌شخص، irregular، گذشتهٔ ساده، مفرد، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause
  • wandtest anمعلوم، وجه اخباری، irregular، main clause، گذشتهٔ ساده، دوم‌شخص، مفرد
  • wendetest anمعلوم، irregular، main clause، گذشتهٔ ساده، دوم‌شخص، مفرد، وجه التزامی نوع دوم
  • anwandtestمعلوم، وجه اخباری، irregular، گذشتهٔ ساده، دوم‌شخص، مفرد، subordinate clause
  • anwendetestمعلوم، irregular، گذشتهٔ ساده، دوم‌شخص، مفرد، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause
  • wandte anمعلوم، وجه اخباری، irregular، main clause، گذشتهٔ ساده، مفرد، سوم‌شخص
  • wendete anمعلوم، irregular، main clause، گذشتهٔ ساده، مفرد، وجه التزامی نوع دوم، سوم‌شخص
  • anwandteمعلوم، وجه اخباری، irregular، گذشتهٔ ساده، مفرد، subordinate clause، سوم‌شخص
  • anwendeteمعلوم، irregular، گذشتهٔ ساده، مفرد، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause، سوم‌شخص
  • wandten anمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، irregular، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع
  • wendeten anمعلوم، اول‌شخص، irregular، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع، وجه التزامی نوع دوم
  • anwandtenمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، irregular، گذشتهٔ ساده، جمع، subordinate clause
  • anwendetenمعلوم، اول‌شخص، irregular، گذشتهٔ ساده، جمع، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause
  • wandtet anمعلوم، وجه اخباری، irregular، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع، دوم‌شخص
  • wendetet anمعلوم، irregular، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع، دوم‌شخص، وجه التزامی نوع دوم
  • anwandtetمعلوم، وجه اخباری، irregular، گذشتهٔ ساده، جمع، دوم‌شخص، subordinate clause
  • anwendetetمعلوم، irregular، گذشتهٔ ساده، جمع، دوم‌شخص، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause
  • wandten anمعلوم، وجه اخباری، irregular، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع، سوم‌شخص
  • wendeten anمعلوم، irregular، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع، وجه التزامی نوع دوم، سوم‌شخص
  • anwandtenمعلوم، وجه اخباری، irregular، گذشتهٔ ساده، جمع، subordinate clause، سوم‌شخص
  • anwendetenمعلوم، irregular، گذشتهٔ ساده، جمع، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause، سوم‌شخص
  • anzuwendenمعلوم، extended، مصدر، regular
  • anwendendمعلوم، participle، حال، regular
  • angewendetparticiple، مجهول، گذشتهٔ نقلی، regular
  • anzuwendendergerundive، participle، regular
  • anzuwendendegerundive، participle، regular
  • wende anمعلوم، وجه امری، حال، regular، دوم‌شخص، مفرد
  • wend anمعلوم، وجه امری، حال، regular، دوم‌شخص، مفرد
  • wendet anمعلوم، وجه امری، جمع، حال، regular، دوم‌شخص
  • wende anمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، main clause، حال، regular، مفرد
  • wende anمعلوم، اول‌شخص، main clause، حال، regular، مفرد، وجه التزامی نوع اول
  • anwendeمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، حال، regular، مفرد، subordinate clause
  • anwendeمعلوم، اول‌شخص، حال، regular، مفرد، وجه التزامی نوع اول، subordinate clause
  • wendest anمعلوم، وجه اخباری، main clause، حال، regular، دوم‌شخص، مفرد
  • wendest anمعلوم، main clause، حال، regular، دوم‌شخص، مفرد، وجه التزامی نوع اول
  • anwendestمعلوم، وجه اخباری، حال، regular، دوم‌شخص، مفرد، subordinate clause
  • anwendestمعلوم، حال، regular، دوم‌شخص، مفرد، وجه التزامی نوع اول، subordinate clause
  • wendet anمعلوم، وجه اخباری، main clause، حال، regular، مفرد، سوم‌شخص
  • wende anمعلوم، main clause، حال، regular، مفرد، وجه التزامی نوع اول، سوم‌شخص
  • anwendetمعلوم، وجه اخباری، حال، regular، مفرد، subordinate clause، سوم‌شخص
  • anwendeمعلوم، حال، regular، مفرد، وجه التزامی نوع اول، subordinate clause، سوم‌شخص
  • wenden anمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، main clause، جمع، حال، regular
  • wenden anمعلوم، اول‌شخص، main clause، جمع، حال، regular، وجه التزامی نوع اول
  • wendet anمعلوم، وجه اخباری، main clause، جمع، حال، regular، دوم‌شخص
  • wendet anمعلوم، main clause، جمع، حال، regular، دوم‌شخص، وجه التزامی نوع اول
  • anwendetمعلوم، وجه اخباری، جمع، حال، regular، دوم‌شخص، subordinate clause
  • anwendetمعلوم، جمع، حال، regular، دوم‌شخص، وجه التزامی نوع اول، subordinate clause
  • wenden anمعلوم، وجه اخباری، main clause، جمع، حال، regular، سوم‌شخص
  • wenden anمعلوم، main clause، جمع، حال، regular، وجه التزامی نوع اول، سوم‌شخص
  • wendete anمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، regular، مفرد
  • wendete anمعلوم، اول‌شخص، main clause، گذشتهٔ ساده، regular، مفرد، وجه التزامی نوع دوم
  • anwendeteمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، regular، مفرد، subordinate clause
  • anwendeteمعلوم، اول‌شخص، گذشتهٔ ساده، regular، مفرد، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause
  • wendetest anمعلوم، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، regular، دوم‌شخص، مفرد
  • wendetest anمعلوم، main clause، گذشتهٔ ساده، regular، دوم‌شخص، مفرد، وجه التزامی نوع دوم
  • anwendetestمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، regular، دوم‌شخص، مفرد، subordinate clause
  • anwendetestمعلوم، گذشتهٔ ساده، regular، دوم‌شخص، مفرد، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause
  • wendete anمعلوم، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، regular، مفرد، سوم‌شخص
  • wendete anمعلوم، main clause، گذشتهٔ ساده، regular، مفرد، وجه التزامی نوع دوم، سوم‌شخص
  • anwendeteمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، regular، مفرد، subordinate clause، سوم‌شخص
  • anwendeteمعلوم، گذشتهٔ ساده، regular، مفرد، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause، سوم‌شخص
  • wendeten anمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع، regular
  • wendeten anمعلوم، اول‌شخص، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع، regular، وجه التزامی نوع دوم
  • anwendetenمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، جمع، regular، subordinate clause
  • anwendetenمعلوم، اول‌شخص، گذشتهٔ ساده، جمع، regular، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause
  • wendetet anمعلوم، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع، regular، دوم‌شخص
  • wendetet anمعلوم، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع، regular، دوم‌شخص، وجه التزامی نوع دوم
  • anwendetetمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، جمع، regular، دوم‌شخص، subordinate clause
  • anwendetetمعلوم، گذشتهٔ ساده، جمع، regular، دوم‌شخص، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause
  • wendeten anمعلوم، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع، regular، سوم‌شخص
  • wendeten anمعلوم، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع، regular، وجه التزامی نوع دوم، سوم‌شخص
  • anwendetenمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، جمع، regular، subordinate clause، سوم‌شخص
  • anwendetenمعلوم، گذشتهٔ ساده، جمع، regular، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause، سوم‌شخص
  • anzuwendendemحالت مفعولی غیرمستقیم، gerundive، مذکر، مفرد
  • anzuwendendemحالت مفعولی غیرمستقیم، gerundive، خنثی، مفرد
  • anzuwendendenحالت مفعولی مستقیم، gerundive، مذکر، مفرد
  • anzuwendendenحالت مفعولی غیرمستقیم، gerundive، جمع
  • anzuwendendenحالت مفعولی غیرمستقیم، gerundive، مفرد
  • anzuwendendenحالت اضافی، gerundive، مذکر، مفرد
  • anzuwendendenحالت اضافی، gerundive، خنثی، مفرد
  • anzuwendendesحالت مفعولی مستقیم، gerundive، خنثی، مفرد
  • anzuwendendesgerundive، خنثی، حالت نهادی، مفرد

مثال‌ها

Der gute Redner wird Vergleiche anwenden und Beispiele vorbringen.

یک سخنور خوب از قیاس به کار می‌برد و مثل استفاده می‌کند.

منابع و ارجاع‌ها
  1. ۱: Esperantostern (de #6110560), cojiluc (fa #13122016), tatoeba.org
منابع و مجوزها