اشاره کردن
تأییدنشده
ešâre kardan[ʔe.ʃɒː.ɹé kʰʲæɹ.d̪ǽn]
andeuten فعل
فعل
- اشاره کردنešâre kardanاِشاره کَردَن[ʔe.ʃɒː.ɹé kʰʲæɹ.d̪ǽn](refer to something indirectly or by suggestion)تأییدنشده
دستور زبانِ andeuten
فعل
- تلفظ
- [ˈanˌdɔɪ̯tn̩]
همهٔ صورت‌ها
- angedeutetparticiple 2، گذشتهٔ نقلی
- andeutenمعلوم، مصدر، حال
- anzudeutenمعلوم، extended، مصدر
- andeutendمعلوم، participle، حال
- angedeutetparticiple، مجهول، گذشتهٔ نقلی
- anzudeutendergerundive، participle
- anzudeutendegerundive، participle
- deute anمعلوم، وجه امری، حال، دوم‌شخص، مفرد
- deut anمعلوم، وجه امری، حال، دوم‌شخص، مفرد
- deutet anمعلوم، وجه امری، جمع، حال، دوم‌شخص
- deute anمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، main clause، حال، مفرد
- deute anمعلوم، اول‌شخص، main clause، حال، مفرد، وجه التزامی نوع اول
- andeuteمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، حال، مفرد، subordinate clause
- andeuteمعلوم، اول‌شخص، حال، مفرد، وجه التزامی نوع اول، subordinate clause
- deutest anمعلوم، وجه اخباری، main clause، حال، دوم‌شخص، مفرد
- deutest anمعلوم، main clause، حال، دوم‌شخص، مفرد، وجه التزامی نوع اول
- andeutestمعلوم، وجه اخباری، حال، دوم‌شخص، مفرد، subordinate clause
- andeutestمعلوم، حال، دوم‌شخص، مفرد، وجه التزامی نوع اول، subordinate clause
- deutet anمعلوم، وجه اخباری، main clause، حال، مفرد، سوم‌شخص
- deute anمعلوم، main clause، حال، مفرد، وجه التزامی نوع اول، سوم‌شخص
- andeutetمعلوم، وجه اخباری، حال، مفرد، subordinate clause، سوم‌شخص
- andeuteمعلوم، حال، مفرد، وجه التزامی نوع اول، subordinate clause، سوم‌شخص
- deuten anمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، main clause، جمع، حال
- deuten anمعلوم، اول‌شخص، main clause، جمع، حال، وجه التزامی نوع اول
- andeutenمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، جمع، حال، subordinate clause
- andeutenمعلوم، اول‌شخص، جمع، حال، وجه التزامی نوع اول، subordinate clause
- deutet anمعلوم، وجه اخباری، main clause، جمع، حال، دوم‌شخص
- deutet anمعلوم، main clause، جمع، حال، دوم‌شخص، وجه التزامی نوع اول
- andeutetمعلوم، وجه اخباری، جمع، حال، دوم‌شخص، subordinate clause
- andeutetمعلوم، جمع، حال، دوم‌شخص، وجه التزامی نوع اول، subordinate clause
- deuten anمعلوم، وجه اخباری، main clause، جمع، حال، سوم‌شخص
- deuten anمعلوم، main clause، جمع، حال، وجه التزامی نوع اول، سوم‌شخص
- andeutenمعلوم، وجه اخباری، جمع، حال، subordinate clause، سوم‌شخص
- andeutenمعلوم، جمع، حال، وجه التزامی نوع اول، subordinate clause، سوم‌شخص
- deutete anمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، مفرد
- deutete anمعلوم، اول‌شخص، main clause، گذشتهٔ ساده، مفرد، وجه التزامی نوع دوم
- andeuteteمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، مفرد، subordinate clause
- andeuteteمعلوم، اول‌شخص، گذشتهٔ ساده، مفرد، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause
- deutetest anمعلوم، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، دوم‌شخص، مفرد
- deutetest anمعلوم، main clause، گذشتهٔ ساده، دوم‌شخص، مفرد، وجه التزامی نوع دوم
- andeutetestمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، دوم‌شخص، مفرد، subordinate clause
- andeutetestمعلوم، گذشتهٔ ساده، دوم‌شخص، مفرد، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause
- deutete anمعلوم، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، مفرد، سوم‌شخص
- deutete anمعلوم، main clause، گذشتهٔ ساده، مفرد، وجه التزامی نوع دوم، سوم‌شخص
- andeuteteمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، مفرد، subordinate clause، سوم‌شخص
- andeuteteمعلوم، گذشتهٔ ساده، مفرد، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause، سوم‌شخص
- deuteten anمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع
- deuteten anمعلوم، اول‌شخص، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع، وجه التزامی نوع دوم
- andeutetenمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، جمع، subordinate clause
- andeutetenمعلوم، اول‌شخص، گذشتهٔ ساده، جمع، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause
- deutetet anمعلوم، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع، دوم‌شخص
- deutetet anمعلوم، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع، دوم‌شخص، وجه التزامی نوع دوم
- andeutetetمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، جمع، دوم‌شخص، subordinate clause
- andeutetetمعلوم، گذشتهٔ ساده، جمع، دوم‌شخص، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause
- deuteten anمعلوم، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع، سوم‌شخص
- deuteten anمعلوم، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع، وجه التزامی نوع دوم، سوم‌شخص
- andeutetenمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، جمع، subordinate clause، سوم‌شخص
- andeutetenمعلوم، گذشتهٔ ساده، جمع، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause، سوم‌شخص
- anzudeutendemحالت مفعولی غیرمستقیم، gerundive، مذکر، مفرد
- anzudeutendemحالت مفعولی غیرمستقیم، gerundive، خنثی، مفرد
- anzudeutendenحالت مفعولی مستقیم، gerundive، مذکر، مفرد
- anzudeutendenحالت مفعولی غیرمستقیم، gerundive، جمع
- anzudeutendenحالت مفعولی غیرمستقیم، gerundive، مفرد
- anzudeutendenحالت اضافی، gerundive، مذکر، مفرد
- anzudeutendenحالت اضافی، gerundive، خنثی، مفرد
- anzudeutendesحالت مفعولی مستقیم، gerundive، خنثی، مفرد
- anzudeutendesgerundive، خنثی، حالت نهادی، مفرد
مثال‌ها
Die Sachverhalte deuten an, dass die optimale Dauer einer Vorlesung 30 statt 60 Minuten wäre.
یافته‌ها حاکی از آن هستند که مدت زمان ایده‌ال برای درس، به جای ۶۰ دقیقه، ۳۰ دقیقه است.
منابع و ارجاع‌ها
- ۱: MUIRIEL (de #872), cojiluc (fa #7715011), tatoeba.org
منابع و مجوزها