دهان
dahân[d̪æ.ɦɒ́ːn]
der/die Mund
- جمع:
- die Münder
- حالت اضافی:
- des/der Mundes, des/der Munds, des/der Mund
۱Mein Mund war trocken.
دهانم خشک بود.
اسم
- دهان
- دهن
ترجمه‌های دیگر، تأییدنشده
- لب
دستور زبانِ Mund
اسم
- جنس دستوری
- der/die (مذکر، مؤنث)
- حالت اضافی
- des/der Mundes, des/der Munds, des/der Mund
- جمع
- die Münder
- تلفظ
- [mʊnt]
همهٔ صورت‌ها
- Mund
- Münder
- Mundes
- Munds
- Münder
- Mund
- Munde
- Mündern
- Mund
- Münder
- Mund
عبارت‌ها و اصطلاح‌ها
مثال‌ها
۲Mit vollem Mund zu sprechen ist unhöflich.
بی‌ادبانه است که با دهان پرتان صحبت کنید.
۳sich den Mund nicht verbrennen
دهنش آستر دارد
۴Wenn wir dafür vorgesehen wären, mehr zu reden als zuzuhören, hätte man uns zwei Münder und ein Ohr gegeben.
اگر فرض بر این بود که بیش از گوش دادن حرف بزنیم، دو دهان و یک گوش به ما عطا شده بود.
۵Mit vollem Mund zu sprechen ist unhöflich.
بی‌ادبانه است که با دهان پرت صحبت کنی.
۶den Mund voll nehmen
لاف زدن
۷sich den Mund spülen
غراره زدن
۸er hat einen losen Mund
دهنش لق است
۹Mit vollem Mund zu sprechen ist unhöflich.
صحبت کردن با دهان پر بی‌ادبانه است.
۱۰halte gefälligst deinen Mund
صدایت را ببر
۱۱das Wasser läuft ihm im Mund zusammen
دهنش آب می افتد