ماه
mâh[mɒːʱ]
اسم
- ماه
- قمر
دستور زبانِ Mond
اسم
- جنس دستوری
- der (مذکر)
- حالت اضافی
- des Mondes, des Monds
- جمع
- die Monde
- تلفظ
- [moːnt]
همهٔ صورتها
- Monde
- Mondes
- Monds
- Monde
- Monde
- Monden
- Monde
عبارتها و اصطلاحها
مثالها
Der Mond scheint.
ماه میدرخشد.
Jeder ist ein Mond und hat seine dunkle Seite, die er niemandem zeigt.
هرکس یک ماه است که روی تیرهٔ خود را به هیچکس نشان نمیدهد.
Schau auf den Mond.
به ماه نگاه کن.
Ich sehe die Sonne und den Mond.
من مهر و ماه را میبینم.
Niemand ist Gebieter des Mondes.
هیچکس صاحب ماه نیست.
Der Mond strahlt am Himmel.
ماه در آسمان میدرخشد.
Der Mond ist am Himmel.
ماه در آسمان است.
Der Mond gehört niemandem.
ماه به هیچکس متعلق نیست.
Ich zeigte dir den Mond, und du sahst nichts als meinen Finger.
من به تو ماه را نشان دادم، و تو فقط انگشتم را دیدی.
Es gibt keine Luft auf dem Mond.
هیچ هوایی در ماه نیست.