aufblühen
[ˈaʊ̯fˌblyːən]
- Present (third person singular):
- blüht auf
- Simple past (third person singular):
- blühte auf
- Past participle:
- aufgeblüht
- Auxiliary:
- sein, haben
1Eine Rose ist frischer als Knospe als voll aufgeblüht.
یک رز به صورت غنچه تازهتر از رز کاملا شکفته است.
Verb
- aufblühen
Further translations, not confirmed
- blühen
Grammar of گل دادن
Verb
- With vowel marks
- گُل دادَن
Examples
آن گلها در بهار شروع به گل دادن می کنند.
2Diese Blumen fangen im Frühling an zu blühen.