beweisen
[bəˈvaɪ̯zn̩]
- Present (third person singular):
- beweist
- Simple past (third person singular):
- bewies
- Past participle:
- bewiesen, bewiesen
- Auxiliary:
- haben
1Sage nichts, es sei denn du könntest es beweisen.
هیچ نگو، مگر اینکه بتوانی آن را اثبات کنی.
Verb
- beweisen
Grammar of مستدل کردن
Verb
- With vowel marks
- مُستَدِل کَردَن
Examples
به همان اندازه که اخلاق درس دادن آسان است، اخلاق را مستدل کردن دشوار است.
2Moral zu predigen ist ebenso leicht, als Moral zu begründen schwer ist.