sprechen
[ˈʃpʁɛçn̩]
- Present (third person singular):
- spricht
- Simple past (third person singular):
- sprach
- Past participle:
- gesprochen, gesprochen
- Auxiliary:
- haben, haben
1Es ist leichter, über ein Problem zu sprechen als es zu überlegen.
حرف زدن دربارهٔ یک مساله راحت‌تر از فکر کردن به آن است.
Verb
- sprechen
- reden
Grammar of حرف زدن
Verb
- Romanization
- harf zadan
- With vowel marks
- حَرف زَدَن
- Pronunciation
- [hæɹf zæ.d̪æn]
Examples
خوب گوش کردن یک شرط مهم برای خوب حرف زدن است.
2Gutes Hören ist eine Voraussetzung für gutes Sprechen.
برای یادگیری حرف زدن دو سال و برای یادگیری ساکت ماندن، پنجاه سال لازم است.
3Man braucht zwei Jahre, um sprechen zu lernen, und fünfzig, um schweigen zu lernen.
فراموش نکن قبل از حرف زدن فکر کنی.
4Vergiss vor dem Reden das Denken nicht.
مانند حرف زدنت بنویس، این گونه زیبا می‌نویسی.
5Schreibe wie du redest, so schreibst du schön.
پدر و مادر به ما حرف زدن را یاد می‌دهند و دنیا ساکت شدن را.
6Vater und Mutter lehrten uns zu sprechen und die Welt, still zu sein.
سخت‌تر از خوب حرف زدن در جمع، یک شنوندهٔ خوب بودن است.
7Schwerer als gut öffentlich zu sprechen ist es, ein guter Zuhörer zu sein.
بجای حرف زدن عمل کن.
8Handle, anstatt zu reden.
حرف زدن دربارهٔ یک مساله راحت‌تر از فکر کردن به آن است.
1Es ist leichter, über ein Problem zu sprechen als es zu überlegen.
آنکه می‌خواهد یاد بگیرد باید گوش کند. با حرف زدن با خود، آدم هیچ یاد نمی‌گیرد.
9Wer lernen will, muss hören. Beim Selbstreden lernt man nichts.
والدین به کودکان حرف زدن می‌آموزند، کودکان به والدین سکوت کردن می‌آموزند.
10Eltern lehren Kindern zu sprechen, Kinder lehren Eltern zu schweigen.