unschuldig
[ˈʊnʃʊldɪç][ˈʊnʃʊldɪk]
- Comparative:
- unschuldiger
- Superlative:
- am unschuldigsten
1Wer unschuldig lebt, der lebt sicher.
کسی که بیگناه زندگی کند، مطمئن زندگی میکند.
Adjective
- unschuldig
Further translations, not confirmed
- rein
Grammar of بیگناه
Adjective
- Romanization
- bi-gonâh
- Pronunciation
- [biː.ɡo.nɒ́ːʰ]
All forms
- بیگناهتر
- بیگناهترین
Examples
هیچ تردیدی وجود ندارد که او بیگناه است.
2Es gibt keinen Zweifel, dass er unschuldig ist.
هیچکس بیگناه نیست.
3Niemand ist schuldlos.
بیگناه در آسمان یک یاور دارد.
4Die Unschuld hat im Himmel einen Freund.
کسی که بیگناه زندگی کند، مطمئن زندگی میکند.
1Wer unschuldig lebt, der lebt sicher.
بهتر است ده گناهکار بگریزند تا یک بیگناه رنج ببرد.
5Es ist besser, dass zehn Täter entkommen, als dass ein Unschuldiger leidet.