verzeihen
[fɛɐ̯ˈt͡saɪ̯ən]
- Present (third person singular):
- verzeiht
- Simple past (third person singular):
- verzieh
- Past participle:
- verziehen
- Auxiliary:
- haben
1Der Schwache kann nicht verzeihen. Verzeihen ist eine Eigenschaft des Starken.
ضعیفان نمی‌توانند ببخشند. بخشیدن یکی از مشخصه‌های قویان است.
Verb
- verzeihen
- vergeben
- entschuldigen
Further translations, not confirmed
- schenken
- teilen
Grammar of بخشیدن
Verb
- Romanization
- baxšidan
- With vowel marks
- بَخشیدَن
- Pronunciation
- [bæx.ʃiː.d̪ǽn]
All forms
- بخش
Phrases and idioms
Examples
ضعیفان نمی‌توانند ببخشند. بخشیدن یکی از مشخصه‌های قویان است.
1Der Schwache kann nicht verzeihen. Verzeihen ist eine Eigenschaft des Starken.
تغییر دادن بهبود بخشیدن نیست.
2Ändern ist nicht verbessern.
بخشیدن یعنی به دیگری چیزی دهیم که خود دوست داریم آن را داشته باشیم.
3Schenken heißt, einem anderen das geben, was man selber gern behalten möchte.
از خردان لخشیدن از بزرگان بخشیدن
4nach unten treten, nach oben buckeln
چیزی را عمومیت بخشیدن
5einer Sache Allgemeingültigkeit verleihen
آب از جگر بخشیدن
6von ganzem Herzen schenken