اعتماد

e'temâd[ʔeʔ.t̪ʰe.mɒːd̪̥]

das Vertrauen Noun

Noun

اعتمادe'temâdاِعتِماد[ʔeʔ.t̪ʰe.mɒːd̪̥](confidence in or reliance on some person or quality)

Further translations, not confirmed

ایمانimân[ʔiː.mɒ́ːn]not confirmed
اطمینانetminânاِطمینان[ʔet̪ʰ.miː.nɒ́ːn]not confirmed
اعتقادe'teġâdاِعتِقاد[ʔeʔ.t̪ʰe.ʁɒ́ːd̪̥]not confirmed
یقینyaqinیَقین[jæ.ʁíːn]not confirmed
اعتبارe'tebârاِعتِبار[ʔeʔ.t̪ʰe.bɒ́ːɹ](confidence in or reliance on some person or quality)not confirmed
باورbâvarباوَر[bɒː.vǽɹ](confidence in or reliance on some person or quality)not confirmed

Plural not supplied

All forms

Angst ist die Abwesenheit von Vertrauen.

ترس عدم حضور اعتماد است.

Das Vertrauen ist eine zarte Pflanze. Ist es zerstört, so kommt es so bald nicht wieder.

اعتماد یک گیاه نازک است. وقتی آسیب دید، به زودی برنمی‌گردد.

Reinige deine Gedanken durch Liebe und Vertrauen.

اندیشه‌هایت را از راه عشق و اعتماد تطهیر کن.

Selbstvertrauen ist die Quelle des Vertrauens zu anderen.

اعتماد به خود، سرچشمهٔ اعتماد به دیگران است.

Missbrauche nicht mein Vertrauen.

از اعتمادم سوء استفاده نکن.

Vertrauen ist gut, Vertrauen und Kontrolle ist besser.

اعتماد کن، ولی راستی‌آزمایی کن.

indirect translation

jem., zu dem man Vertrauen hat, geben

به کسی مورد اعتماد تحویل دادن

er wurde von uns ins Vertrauen gezogen

او مورد وثوق ما بوده است

diejenigen, die Vertrauen haben

متوکلان

Tom missbrauchte mein Vertrauen.

تام از اعتماد من سوء استفاده کرد.

indirect translation

Sources and credits