کارآگاه
kâr'âgâh[kʰɒː.ɹɒː.ɡɒ́ːʰ]
der Detektiv Plural: die Detektive Noun
Noun
- کارآگاهkâr'âgâh[kʰɒː.ɹɒː.ɡɒ́ːʰ](detective)(police officer who looks for evidence)
Further translations, not confirmed
- مفاتش تأمیناتمُفاتِشِ تأمیناتnot confirmed
- جاسوسjâsus[d͡ʒɒː.súːs](detective)not confirmed
- مفتشمُفَتِش(detective)not confirmed
Grammar of Detektiv
Noun
- Gender
- der (masculine)
- Genitive
- des Detektivs
- Plural
- die Detektive
- Pronunciation
- [detɛkˈtiːf]
All forms
- Detektivnominative, singular
- Detektivenominative, plural
- Detektivsgenitive, singular
- Detektivegenitive, plural
- Detektivdative, singular
- Detektivendative, plural
- Detektivaccusative, singular
- Detektiveaccusative, plural
Examples
Zwei Detektive folgten dem Verdächtigen.
دو بازرس مظنونین را دنبال میکنند.
Sources and credits
- 1: MUIRIEL (de #343030), cojiluc (fa #7778072), tatoeba.org
Sources and licences