reden
[ˈʁeːdn̩]
- Präsens (er/sie/es):
- redet
- Präteritum (er/sie/es):
- redete
- Partizip II:
- geredet
- Hilfsverb:
- haben
1Reden lernt man durch reden.
سخن گفتن از طریق سخن گفتن آموخته می‌شود.
Verb
- reden
- sprechen
Grammatik von سخن گفتن
Verb
- Umschrift
- soxan goftan
- Mit Vokalzeichen
- سُخَن گُفتَن
- Aussprache
- [so.xæn ɡ̥of.t̪ʰæn]
Beispiele
گریه وقتیسست که دل آغاز به سخن گفتن می‌کند.
2Weinen ist, wenn das Herz zu sprechen beginnt.
فقط عقل خاموش شدن را می‌آموزد. دل سخن گفتن را می‌آموزد.
3Nur die Vernunft lehrt schweigen. Das Herz lehrt reden.
سخن گفتن از طبیعت می‌آید، خاموش بودن از درک.
4Reden kommt von Natur, Schweigen vom Verstande.
ساده سخن گفتن، اما پیچیده فکر کردن، نه برعکس.
5Einfach reden, aber kompliziert denken - nicht umgekehrt.
محاوره هنر سخن گفتن بدون فکر کردن است.
6Konversation ist die Kunst zu reden, ohne zu denken.
سخن گفتن سیم است، گوش کردن زر است.
7Reden ist Silber, Zuhören ist Gold.
سخن گفتن از طریق سخن گفتن آموخته می‌شود.
1Reden lernt man durch reden.