mitmachen
[ˈmɪtˌmaxn̩]
- حال (سومشخص مفرد):
- macht mit
- گذشتهٔ ساده (سومشخص مفرد):
- machte mit
- اسم مفعول:
- mitgemacht
- فعل کمکی:
- haben
۱Er machte mit Absicht einen Fehler.
او به عمد یک اشتباه انجام داد.
فعل
- mitmachen
دستور زبان همدست شدن
فعل
- با نشانههای واکه
- هَمدَست شُدَن