unschuldig
[ˈʊnʃʊldɪç][ˈʊnʃʊldɪk]
- صفت تفضیلی:
- unschuldiger
- صفت عالی:
- am unschuldigsten
۱Wer unschuldig lebt, der lebt sicher.
کسی که بیگناه زندگی کند، مطمئن زندگی میکند.
صفت
- unschuldig
ترجمههای دیگر، تأییدنشده
- keusch
دستور زبانِ معصوم
صفت
- آوانویسی لاتین
- mas'um
- با حرکتگذاری
- مَعصوم
- تلفظ
- [mæs.ʔúːm]