akzeptabel
[akt͡sɛpˈtaːbl̩]
- صفت برتر:
- akzeptabler
- صفت برترین:
- am akzeptabelsten
صفت
- akzeptabel
برابرهای دیگر، تأییدنشده
- plausibel
دستور زبان قابل قبول
صفت
- با نشانههای واکه
- قابِلِ قَبول
نمونهها
پیشنهاد او غیر قابل قبول بود.
۱Sein Vorschlag war inakzeptabel.
با وجود بعضی از اشتباهات املائی، نسخهای قابل قبول است.
۲Trotz einiger Rechtschreibfehler handelt es sich um eine gute Abschrift.