schreien
[ˈʃʁaɪ̯ən]
- حال (سومشخص مفرد):
- schreit
- گذشتهٔ ساده (سومشخص مفرد):
- schrie
- اسم مفعول:
- geschrien, geschrien
- فعل کمکی:
- haben, haben
۱Der Esel schreit.
خر ار ار کرد.
فعل
- schreien
برابرهای دیگر، تأییدنشده
- rufen
دستور زبان فریاد کردن
فعل
- آوانویسی لاتین
- faryâd kardan
- خوانش
- [fæɹ.jɒːd̪̥ kʰʲæɹ.d̪æn]