heilen
[ˈhaɪ̯lən]
- حال (سومشخص مفرد):
- heilt
- گذشتهٔ ساده (سومشخص مفرد):
- heilte
- اسم مفعول:
- geheilt
- فعل کمکی:
- haben, sein
۱Ich heilte.
من بهبود یافتم.
فعل
- heilen
دستور زبان شفا دادن
فعل
- آوانویسی لاتین
- šafâ dâdan
- با نشانههای واکه
- شَفا دادَن
- خوانش
- [ʃæ.fɒ́ː d̪ɒː.d̪æn]