dominieren
[domiˈniːʁən]
- حال (سومشخص مفرد):
- dominiert
- گذشتهٔ ساده (سومشخص مفرد):
- dominierte
- اسم مفعول:
- dominiert
- فعل کمکی:
- haben
۱Wo Kompromisse fehlen, dominieren die Faustregeln.
هر جا فاقد مصالحه است، قوانین مشت حکمفرمایی میکنند.
فعل
- dominieren
برابرهای دیگر، تأییدنشده
- vorherrschen