enthaupten
[ɛntˈhaʊ̯ptn̩]
- حال (سومشخص مفرد):
- enthauptet
- گذشتهٔ ساده (سومشخص مفرد):
- enthauptete
- اسم مفعول:
- enthauptet
- فعل کمکی:
- haben
فعل
- enthaupten
دستور زبان سر کسی را بریدن
فعل
- با نشانههای واکه
- سَرِ کِسی را بُریدَن
نمونهها
با پنبه سر کسی را بریدن
۱jem. ins Verderben führen