ausgelassen
[ˈaʊ̯sɡəlasn̩]
- صفت برتر:
- ausgelassener, ausgelassner
- صفت برترین:
- am ausgelassensten
۱Ich habe das Frühstück ausgelassen.
من صبحانه را از قلم انداختم.
صفت
- ausgelassen
برابرهای دیگر، تأییدنشده
- locker
دستور زبان سبکروح
صفت
- با نشانههای واکه
- سَبُکروح