grünen
[ˈɡʁyːnən]
- حال (سومشخص مفرد):
- grünt
- گذشتهٔ ساده (سومشخص مفرد):
- grünte
- اسم مفعول:
- gegrünt
- فعل کمکی:
- haben
۱grüne Frucht, unreif
میوهٔ کال
فعل
- grünen
دستور زبان سبز شدن
فعل
- آوانویسی لاتین
- sabz šodan
- با نشانههای واکه
- سَبز شُدَن
- خوانش
- [sǽbz ʃo.d̪æn]
نمونهها
اسفناج سبز شدن از کلهٔ کسی
۲baß erstaunt sein, die Welt nicht mehr verstehen
اسفناج سبز شدن از کلهٔ کسی
۳die Welt nicht mehr verstehen