entlarven
[ɛntˈlaʁfn̩]
- حال (سومشخص مفرد):
- entlarvt, entlarvet
- گذشتهٔ ساده (سومشخص مفرد):
- entlarvte
- اسم مفعول:
- entlarvt
- فعل کمکی:
- haben
۱Die Zeit entlarvt den Bösen.
زمان بدجنسها را رو میکند.
فعل
- entlarven
برابرهای دیگر، تأییدنشده
- bloßstellen
- entehren
- kompromittieren
- schänden
دستور زبان رسوا کردن
فعل
- با نشانههای واکه
- رُسوا کَردَن
نمونهها
کسی را پیش همه رسوا کردن
۲an den Pranger stellen