entschädigen
[ɛntˈʃɛːdɪɡn̩]
- حال (سومشخص مفرد):
- entschädigt
- گذشتهٔ ساده (سومشخص مفرد):
- entschädigte
- اسم مفعول:
- entschädigt
- فعل کمکی:
- haben
۱jem. für seine Arbeit entschädigen
زحمات کسی را تلافی کردن
فعل
- entschädigen
برابرهای دیگر، تأییدنشده
- abfinden
دستور زبان خسارت کسی را جبران کردن
فعل
- با نشانههای واکه
- خَسارَتِ کِسی را جُبران کَردَن