abschütteln
[ˈapˌʃʏtl̩n]
- حال (سومشخص مفرد):
- schüttelt ab
- گذشتهٔ ساده (سومشخص مفرد):
- schüttelte ab
- اسم مفعول:
- abgeschüttelt
- فعل کمکی:
- haben
۱sie liessen sich nicht abschütteln
آنها ول کنان نبودند
فعل
- abschütteln
برابرهای دیگر، تأییدنشده
- erschüttern
دستور زبان تکانیدن
فعل
- با نشانههای واکه
- تَکانیدَن