existieren
[ˌɛksɪsˈtiːʁən]
- حال (سومشخص مفرد):
- existiert
- گذشتهٔ ساده (سومشخص مفرد):
- existierte
- اسم مفعول:
- existiert
- فعل کمکی:
- haben
۱Gott existiert.
خدا وجود دارد.
فعل
- existieren
برابرهای دیگر، تأییدنشده
- sein
دستور زبان تشریف داشتن
فعل
- آوانویسی لاتین
- tašrif dâštan
- خوانش
- [t̪ʰæʃ.ɹiːf d̪ɒːʃ.t̪ʰæn]