auslachen
[ˈaʊ̯sˌlaxn̩]
- حال (سومشخص مفرد):
- lacht aus
- گذشتهٔ ساده (سومشخص مفرد):
- lachte aus
- اسم مفعول:
- ausgelacht
- فعل کمکی:
- haben
فعل
- auslachen
برابرهای دیگر، تأییدنشده
- feixen
دستور زبان به ریش کسی خندیدن
فعل
- با نشانههای واکه
- به ریشِ کِسی خَندیدَن
نمونهها
به ریش کسی خندیدن
۱jem. ins Angesicht lachen