beenden
[bəˈʔɛndn̩]
- حال (سومشخص مفرد):
- beendet
- گذشتهٔ ساده (سومشخص مفرد):
- beendete
- اسم مفعول:
- beendet
- فعل کمکی:
- haben
۱Er beendete seine Arbeit.
او کار را تمام کرد.
فعل
- beenden
برابرهای دیگر، تأییدنشده
- durchführen
دستور زبان به انجام رسانیدن
فعل
- با نشانههای واکه
- به اَنجام رِسانیدَن