heben
[ˈheːbn̩][ˈheːbm̩]
- حال (سومشخص مفرد):
- hebt
- گذشتهٔ ساده (سومشخص مفرد):
- hob, hub, hub
- اسم مفعول:
- gehoben
- فعل کمکی:
- haben
۱Ich kann diesen Stein nicht heben.
من نمیتوانم این سنگ را بلند کنم.
فعل
- heben
برابرهای دیگر، تأییدنشده
- anheben
- aufbegehren
- aufbäumen
- aufwecken
- wecken
دستور زبان بلند کردن
فعل
- آوانویسی لاتین
- boland kardan
- با نشانههای واکه
- بُلَند کَردَن
- خوانش
- [bo.lǽn̪d̪̥ kʰʲæɹ.d̪ǽn]