aufheben
[ˈaʊ̯fˌheːbn̩][ˈaʊ̯fˌheːbm̩]
- حال (سومشخص مفرد):
- hebt auf
- گذشتهٔ ساده (سومشخص مفرد):
- hob auf, hub auf, hub auf
- اسم مفعول:
- aufgehoben
- فعل کمکی:
- haben
۱Verschüttetes Wasser kann man nicht wieder aufheben.
آب ریخته را دیگر نمیتوان بالا برد.
فعل
- aufheben
برابرهای دیگر، تأییدنشده
- rückgängig machen
- zunichte machen