anprobieren
[ˈanpʁoˌbiːʁən]
- حال (سومشخص مفرد):
- probiert an
- گذشتهٔ ساده (سومشخص مفرد):
- probierte an
- اسم مفعول:
- anprobiert
- فعل کمکی:
- haben
فعل
- anprobieren
برابرهای دیگر، تأییدنشده
- prüfen
- ausprobieren
- versuchen
دستور زبان امتحان کردن
فعل
- با نشانههای واکه
- اِمتِحان کَردَن
نمونهها
زندگی چه معنایی خواهد داشت اگر شهامت امتحان کردن هیچ چیز را نداشته باشیم.
۱Was wäre das Leben, fehlte uns der Wagemut!