اتفاق افتادن
ettefâq oftâdan[etːefɒːɣ oftɒːdæn]
vorfallen فعل
فعل
- اتفاق افتادنettefâq oftâdanاِتِفاق اُفتادَن[etːefɒːɣ oftɒːdæn](to occur)
- واقع شدنواقِع شُدَن(to occur)
ترجمه‌های دیگر، تأییدنشده
- وقوع یافتنوُقوع یافتَنتأییدنشده
دستور زبانِ vorfallen
فعل
- تلفظ
- [ˈfoːɐ̯ˌfalən]
همهٔ صورت‌ها
- vorgefallenparticiple 2، گذشتهٔ نقلی
- vorzufallenمعلوم، extended، مصدر
- vorfallendمعلوم، participle، حال
- vorgefallenparticiple، مجهول، گذشتهٔ نقلی
- fällt vorمعلوم، وجه اخباری، main clause، حال، مفرد، سوم‌شخص
- falle vorمعلوم، main clause، حال، مفرد، وجه التزامی نوع اول، سوم‌شخص
- vorfälltمعلوم، وجه اخباری، حال، مفرد، subordinate clause، سوم‌شخص
- vorfalleمعلوم، حال، مفرد، وجه التزامی نوع اول، subordinate clause، سوم‌شخص
- fallen vorمعلوم، وجه اخباری، main clause، جمع، حال، سوم‌شخص
- fallen vorمعلوم، main clause، جمع، حال، وجه التزامی نوع اول، سوم‌شخص
- fiel vorمعلوم، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، مفرد، سوم‌شخص
- fiele vorمعلوم، main clause، گذشتهٔ ساده، مفرد، وجه التزامی نوع دوم، سوم‌شخص
- vorfielمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، مفرد، subordinate clause، سوم‌شخص
- vorfieleمعلوم، گذشتهٔ ساده، مفرد، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause، سوم‌شخص
- fielen vorمعلوم، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع، سوم‌شخص
- fielen vorمعلوم، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع، وجه التزامی نوع دوم، سوم‌شخص
- vorfielenمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، جمع، subordinate clause، سوم‌شخص
- vorfielenمعلوم، گذشتهٔ ساده، جمع، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause، سوم‌شخص
منابع و ارجاع‌ها