رفتن به محتواقید کردن
تأییدنشده
stipulieren فعل
فعل
- قید کردنقِید کَردَن(to require as a condition of a contract or agreement)تأییدنشده
دستور زبانِ stipulieren
فعل
- تلفظ
- [ʃtipuˈliːʁən], [stipuˈliːʁən]
همهٔ صورت‌ها
- stipuliertparticiple 2، گذشتهٔ نقلی
- stipulierenمعلوم، مصدر، حال
- stipulierendمعلوم، participle، حال
- stipuliertparticiple، مجهول، گذشتهٔ نقلی
- stipulierمعلوم، وجه امری، حال، دوم‌شخص، مفرد
- stipuliereمعلوم، وجه امری، حال، دوم‌شخص، مفرد
- stipuliertمعلوم، وجه امری، جمع، حال، دوم‌شخص
- stipuliereمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، حال، مفرد
- stipuliereمعلوم، اول‌شخص، حال، مفرد، وجه التزامی نوع اول
- stipulierstمعلوم، وجه اخباری، حال، دوم‌شخص، مفرد
- stipulierestمعلوم، حال، دوم‌شخص، مفرد، وجه التزامی نوع اول
- stipuliertمعلوم، وجه اخباری، حال، مفرد، سوم‌شخص
- stipuliereمعلوم، حال، مفرد، وجه التزامی نوع اول، سوم‌شخص
- stipulierenمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، جمع، حال
- stipulierenمعلوم، اول‌شخص، جمع، حال، وجه التزامی نوع اول
- stipuliertمعلوم، وجه اخباری، جمع، حال، دوم‌شخص
- stipulieretمعلوم، جمع، حال، دوم‌شخص، وجه التزامی نوع اول
- stipulierenمعلوم، وجه اخباری، جمع، حال، سوم‌شخص
- stipulierenمعلوم، جمع، حال، وجه التزامی نوع اول، سوم‌شخص
- stipulierteمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، مفرد
- stipulierteمعلوم، اول‌شخص، گذشتهٔ ساده، مفرد، وجه التزامی نوع دوم
- stipuliertestمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، دوم‌شخص، مفرد
- stipuliertestمعلوم، گذشتهٔ ساده، دوم‌شخص، مفرد، وجه التزامی نوع دوم
- stipulierteمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، مفرد، سوم‌شخص
- stipulierteمعلوم، گذشتهٔ ساده، مفرد، وجه التزامی نوع دوم، سوم‌شخص
- stipuliertenمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، جمع
- stipuliertenمعلوم، اول‌شخص، گذشتهٔ ساده، جمع، وجه التزامی نوع دوم
- stipuliertetمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، جمع، دوم‌شخص
- stipuliertetمعلوم، گذشتهٔ ساده، جمع، دوم‌شخص، وجه التزامی نوع دوم
- stipuliertenمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، جمع، سوم‌شخص
- stipuliertenمعلوم، گذشتهٔ ساده، جمع، وجه التزامی نوع دوم، سوم‌شخص
منابع و ارجاع‌ها