رفتن به محتواتوده کردن
تأییدنشده
stapeln فعل
فعل
- توده کردنتوده کَردَنتأییدنشده
ترجمه‌های دیگر، تأییدنشده
- روی هم انباشتنرویِ هَم اَنباشتَنتأییدنشده
دستور زبانِ stapeln
فعل
- تلفظ
- [ˈʃtaːpl̩n]
همهٔ صورت‌ها
- gestapeltparticiple 2، گذشتهٔ نقلی
- stapelndمعلوم، participle، حال
- gestapeltparticiple، مجهول، گذشتهٔ نقلی
- stapleمعلوم، وجه امری، حال، دوم‌شخص، مفرد
- stapelمعلوم، وجه امری، حال، دوم‌شخص، مفرد
- stapeleمعلوم، وجه امری، حال، دوم‌شخص، مفرد
- stapeltمعلوم، وجه امری، جمع، حال، دوم‌شخص
- stapleمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، حال، مفرد
- stapelمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، حال، مفرد
- stapeleمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، حال، مفرد
- stapeleمعلوم، اول‌شخص، حال، مفرد، وجه التزامی نوع اول
- stapleمعلوم، اول‌شخص، حال، مفرد، وجه التزامی نوع اول
- stapelstمعلوم، وجه اخباری، حال، دوم‌شخص، مفرد
- stapelstمعلوم، حال، دوم‌شخص، مفرد، وجه التزامی نوع اول
- staplestمعلوم، حال، دوم‌شخص، مفرد، وجه التزامی نوع اول
- stapeltمعلوم، وجه اخباری، حال، مفرد، سوم‌شخص
- stapeleمعلوم، حال، مفرد، وجه التزامی نوع اول، سوم‌شخص
- stapleمعلوم، حال، مفرد، وجه التزامی نوع اول، سوم‌شخص
- stapeltمعلوم، وجه اخباری، جمع، حال، دوم‌شخص
- stapeltمعلوم، جمع، حال، دوم‌شخص، وجه التزامی نوع اول
- stapletمعلوم، جمع، حال، دوم‌شخص، وجه التزامی نوع اول
- stapelteمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، مفرد
- stapelteمعلوم، اول‌شخص، گذشتهٔ ساده، مفرد، وجه التزامی نوع دوم
- stapeltestمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، دوم‌شخص، مفرد
- stapeltestمعلوم، گذشتهٔ ساده، دوم‌شخص، مفرد، وجه التزامی نوع دوم
- stapelteمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، مفرد، سوم‌شخص
- stapelteمعلوم، گذشتهٔ ساده، مفرد، وجه التزامی نوع دوم، سوم‌شخص
- stapeltenمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، جمع
- stapeltenمعلوم، اول‌شخص، گذشتهٔ ساده، جمع، وجه التزامی نوع دوم
- stapeltetمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، جمع، دوم‌شخص
- stapeltetمعلوم، گذشتهٔ ساده، جمع، دوم‌شخص، وجه التزامی نوع دوم
- stapeltenمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، جمع، سوم‌شخص
- stapeltenمعلوم، گذشتهٔ ساده، جمع، وجه التزامی نوع دوم، سوم‌شخص
منابع و ارجاع‌ها