رفتن به محتوااشغال کردن
تأییدنشده
okkupieren فعل
فعل
- اشغال کردناِشغال کَردَنتأییدنشده
دستور زبانِ okkupieren
فعل
- تلفظ
- [ɔkuˈpiːʁən]
همهٔ صورت‌ها
- okkupiertparticiple 2، گذشتهٔ نقلی
- okkupierenمعلوم، مصدر، حال
- okkupierendمعلوم، participle، حال
- okkupiertparticiple، مجهول، گذشتهٔ نقلی
- okkupierمعلوم، وجه امری، حال، دوم‌شخص، مفرد
- okkupiereمعلوم، وجه امری، حال، دوم‌شخص، مفرد
- okkupiertمعلوم، وجه امری، جمع، حال، دوم‌شخص
- okkupiereمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، حال، مفرد
- okkupiereمعلوم، اول‌شخص، حال، مفرد، وجه التزامی نوع اول
- okkupierstمعلوم، وجه اخباری، حال، دوم‌شخص، مفرد
- okkupierestمعلوم، حال، دوم‌شخص، مفرد، وجه التزامی نوع اول
- okkupiertمعلوم، وجه اخباری، حال، مفرد، سوم‌شخص
- okkupiereمعلوم، حال، مفرد، وجه التزامی نوع اول، سوم‌شخص
- okkupierenمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، جمع، حال
- okkupierenمعلوم، اول‌شخص، جمع، حال، وجه التزامی نوع اول
- okkupiertمعلوم، وجه اخباری، جمع، حال، دوم‌شخص
- okkupieretمعلوم، جمع، حال، دوم‌شخص، وجه التزامی نوع اول
- okkupierenمعلوم، وجه اخباری، جمع، حال، سوم‌شخص
- okkupierenمعلوم، جمع، حال، وجه التزامی نوع اول، سوم‌شخص
- okkupierteمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، مفرد
- okkupierteمعلوم، اول‌شخص، گذشتهٔ ساده، مفرد، وجه التزامی نوع دوم
- okkupiertestمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، دوم‌شخص، مفرد
- okkupiertestمعلوم، گذشتهٔ ساده، دوم‌شخص، مفرد، وجه التزامی نوع دوم
- okkupierteمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، مفرد، سوم‌شخص
- okkupierteمعلوم، گذشتهٔ ساده، مفرد، وجه التزامی نوع دوم، سوم‌شخص
- okkupiertenمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، جمع
- okkupiertenمعلوم، اول‌شخص، گذشتهٔ ساده، جمع، وجه التزامی نوع دوم
- okkupiertetمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، جمع، دوم‌شخص
- okkupiertetمعلوم، گذشتهٔ ساده، جمع، دوم‌شخص، وجه التزامی نوع دوم
- okkupiertenمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، جمع، سوم‌شخص
- okkupiertenمعلوم، گذشتهٔ ساده، جمع، وجه التزامی نوع دوم، سوم‌شخص
منابع و ارجاع‌ها