فرهنگ آلمانی-فارسی
فارسی
DeutschفارسیEnglish

تقلید کردن

تأییدنشده

taqlid kardan

nachahmen فعل

فعل

  • تقلید کردنtaqlid kardanتَقلید کَردَنتأییدنشده
ترجمه‌های دیگر، تأییدنشده
  • تأسی کردنتأسی کَردَنتأییدنشده

دستور زبانِ nachahmen

فعل

تلفظ
[ˈnaːxˌʔaːmən]
همهٔ صورت‌ها
  • nachgeahmtparticiple 2، گذشتهٔ نقلی
  • nachahmenمعلوم، مصدر، حال
  • nachzuahmenمعلوم، extended، مصدر
  • nachahmendمعلوم، participle، حال
  • nachgeahmtparticiple، مجهول، گذشتهٔ نقلی
  • nachzuahmendergerundive، participle
  • nachzuahmendegerundive، participle
  • ahm nachمعلوم، وجه امری، حال، دوم‌شخص، مفرد
  • ahme nachمعلوم، وجه امری، حال، دوم‌شخص، مفرد
  • ahmt nachمعلوم، وجه امری، جمع، حال، دوم‌شخص
  • ahm nachمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، main clause، حال، مفرد
  • ahme nachمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، main clause، حال، مفرد
  • ahme nachمعلوم، اول‌شخص، main clause، حال، مفرد، وجه التزامی نوع اول
  • nachahmمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، حال، مفرد، subordinate clause
  • nachahmeمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، حال، مفرد، subordinate clause
  • nachahmeمعلوم، اول‌شخص، حال، مفرد، وجه التزامی نوع اول، subordinate clause
  • ahmst nachمعلوم، وجه اخباری، main clause، حال، دوم‌شخص، مفرد
  • ahmest nachمعلوم، main clause، حال، دوم‌شخص، مفرد، وجه التزامی نوع اول
  • nachahmstمعلوم، وجه اخباری، حال، دوم‌شخص، مفرد، subordinate clause
  • nachahmestمعلوم، حال، دوم‌شخص، مفرد، وجه التزامی نوع اول، subordinate clause
  • ahmt nachمعلوم، وجه اخباری، main clause، حال، مفرد، سوم‌شخص
  • ahme nachمعلوم، main clause، حال، مفرد، وجه التزامی نوع اول، سوم‌شخص
  • nachahmtمعلوم، وجه اخباری، حال، مفرد، subordinate clause، سوم‌شخص
  • nachahmeمعلوم، حال، مفرد، وجه التزامی نوع اول، subordinate clause، سوم‌شخص
  • ahmen nachمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، main clause، جمع، حال
  • ahmen nachمعلوم، اول‌شخص، main clause، جمع، حال، وجه التزامی نوع اول
  • nachahmenمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، جمع، حال، subordinate clause
  • nachahmenمعلوم، اول‌شخص، جمع، حال، وجه التزامی نوع اول، subordinate clause
  • ahmt nachمعلوم، وجه اخباری، main clause، جمع، حال، دوم‌شخص
  • ahmet nachمعلوم، main clause، جمع، حال، دوم‌شخص، وجه التزامی نوع اول
  • nachahmtمعلوم، وجه اخباری، جمع، حال، دوم‌شخص، subordinate clause
  • nachahmetمعلوم، جمع، حال، دوم‌شخص، وجه التزامی نوع اول، subordinate clause
  • ahmen nachمعلوم، وجه اخباری، main clause، جمع، حال، سوم‌شخص
  • ahmen nachمعلوم، main clause، جمع، حال، وجه التزامی نوع اول، سوم‌شخص
  • nachahmenمعلوم، وجه اخباری، جمع، حال، subordinate clause، سوم‌شخص
  • nachahmenمعلوم، جمع، حال، وجه التزامی نوع اول، subordinate clause، سوم‌شخص
  • ahmte nachمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، مفرد
  • ahmte nachمعلوم، اول‌شخص، main clause، گذشتهٔ ساده، مفرد، وجه التزامی نوع دوم
  • nachahmteمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، مفرد، subordinate clause
  • nachahmteمعلوم، اول‌شخص، گذشتهٔ ساده، مفرد، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause
  • ahmtest nachمعلوم، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، دوم‌شخص، مفرد
  • ahmtest nachمعلوم، main clause، گذشتهٔ ساده، دوم‌شخص، مفرد، وجه التزامی نوع دوم
  • nachahmtestمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، دوم‌شخص، مفرد، subordinate clause
  • nachahmtestمعلوم، گذشتهٔ ساده، دوم‌شخص، مفرد، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause
  • ahmte nachمعلوم، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، مفرد، سوم‌شخص
  • ahmte nachمعلوم، main clause، گذشتهٔ ساده، مفرد، وجه التزامی نوع دوم، سوم‌شخص
  • nachahmteمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، مفرد، subordinate clause، سوم‌شخص
  • nachahmteمعلوم، گذشتهٔ ساده، مفرد، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause، سوم‌شخص
  • ahmten nachمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع
  • ahmten nachمعلوم، اول‌شخص، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع، وجه التزامی نوع دوم
  • nachahmtenمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، جمع، subordinate clause
  • nachahmtenمعلوم، اول‌شخص، گذشتهٔ ساده، جمع، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause
  • ahmtet nachمعلوم، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع، دوم‌شخص
  • ahmtet nachمعلوم، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع، دوم‌شخص، وجه التزامی نوع دوم
  • nachahmtetمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، جمع، دوم‌شخص، subordinate clause
  • nachahmtetمعلوم، گذشتهٔ ساده، جمع، دوم‌شخص، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause
  • ahmten nachمعلوم، وجه اخباری، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع، سوم‌شخص
  • ahmten nachمعلوم، main clause، گذشتهٔ ساده، جمع، وجه التزامی نوع دوم، سوم‌شخص
  • nachahmtenمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، جمع، subordinate clause، سوم‌شخص
  • nachahmtenمعلوم، گذشتهٔ ساده، جمع، وجه التزامی نوع دوم، subordinate clause، سوم‌شخص
  • nachzuahmendemحالت مفعولی غیرمستقیم، gerundive، مذکر، مفرد
  • nachzuahmendemحالت مفعولی غیرمستقیم، gerundive، خنثی، مفرد
  • nachzuahmendenحالت مفعولی مستقیم، gerundive، مذکر، مفرد
  • nachzuahmendenحالت مفعولی غیرمستقیم، gerundive، جمع
  • nachzuahmendenحالت مفعولی غیرمستقیم، gerundive، مفرد
  • nachzuahmendenحالت اضافی، gerundive، مذکر، مفرد
  • nachzuahmendenحالت اضافی، gerundive، خنثی، مفرد
  • nachzuahmendesحالت مفعولی مستقیم، gerundive، خنثی، مفرد
  • nachzuahmendesgerundive، خنثی، حالت نهادی، مفرد

مثال‌ها

Führer, jem., den man nachahmt

مقتدا

منابع و ارجاع‌ها
  1. ۱: farhang von ckh
منابع و مجوزها