رفتن به محتوافرمان دادن
تأییدنشده
kommandieren فعل
فعل
- فرمان دادنفَرمان دادَنتأییدنشده
دستور زبانِ kommandieren
فعل
- تلفظ
- [kɔmanˈdiːʁən]
همهٔ صورت‌ها
- kommandiertparticiple 2، گذشتهٔ نقلی
- kommandierenمعلوم، مصدر، حال
- kommandierendمعلوم، participle، حال
- kommandiertparticiple، مجهول، گذشتهٔ نقلی
- kommandierمعلوم، وجه امری، حال، دوم‌شخص، مفرد
- kommandiereمعلوم، وجه امری، حال، دوم‌شخص، مفرد
- kommandiertمعلوم، وجه امری، جمع، حال، دوم‌شخص
- kommandiereمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، حال، مفرد
- kommandiereمعلوم، اول‌شخص، حال، مفرد، وجه التزامی نوع اول
- kommandierstمعلوم، وجه اخباری، حال، دوم‌شخص، مفرد
- kommandierestمعلوم، حال، دوم‌شخص، مفرد، وجه التزامی نوع اول
- kommandiertمعلوم، وجه اخباری، حال، مفرد، سوم‌شخص
- kommandiereمعلوم، حال، مفرد، وجه التزامی نوع اول، سوم‌شخص
- kommandierenمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، جمع، حال
- kommandierenمعلوم، اول‌شخص، جمع، حال، وجه التزامی نوع اول
- kommandiertمعلوم، وجه اخباری، جمع، حال، دوم‌شخص
- kommandieretمعلوم، جمع، حال، دوم‌شخص، وجه التزامی نوع اول
- kommandierenمعلوم، وجه اخباری، جمع، حال، سوم‌شخص
- kommandierenمعلوم، جمع، حال، وجه التزامی نوع اول، سوم‌شخص
- kommandierteمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، مفرد
- kommandierteمعلوم، اول‌شخص، گذشتهٔ ساده، مفرد، وجه التزامی نوع دوم
- kommandiertestمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، دوم‌شخص، مفرد
- kommandiertestمعلوم، گذشتهٔ ساده، دوم‌شخص، مفرد، وجه التزامی نوع دوم
- kommandierteمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، مفرد، سوم‌شخص
- kommandierteمعلوم، گذشتهٔ ساده، مفرد، وجه التزامی نوع دوم، سوم‌شخص
- kommandiertenمعلوم، اول‌شخص، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، جمع
- kommandiertenمعلوم، اول‌شخص، گذشتهٔ ساده، جمع، وجه التزامی نوع دوم
- kommandiertetمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، جمع، دوم‌شخص
- kommandiertetمعلوم، گذشتهٔ ساده، جمع، دوم‌شخص، وجه التزامی نوع دوم
- kommandiertenمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، جمع، سوم‌شخص
- kommandiertenمعلوم، گذشتهٔ ساده، جمع، وجه التزامی نوع دوم، سوم‌شخص
منابع و ارجاع‌ها