رفتن به محتواقرعه انداختن
تأییدنشده
knobeln فعل
فعل
- قرعه انداختنقُرِعه اَنداختَنتأییدنشده
ترجمههای دیگر، تأییدنشده
- طاس انداختنطاس اَنداختَنتأییدنشده
دستور زبانِ knobeln
فعل
- تلفظ
- [ˈknoːbl̩n]
همهٔ صورتها
- geknobeltparticiple 2، گذشتهٔ نقلی
- knobelndمعلوم، participle، حال
- geknobeltparticiple، مجهول، گذشتهٔ نقلی
- knobleمعلوم، وجه امری، حال، دومشخص، مفرد
- knobelمعلوم، وجه امری، حال، دومشخص، مفرد
- knobeleمعلوم، وجه امری، حال، دومشخص، مفرد
- knobeltمعلوم، وجه امری، جمع، حال، دومشخص
- knobleمعلوم، اولشخص، وجه اخباری، حال، مفرد
- knobelمعلوم، اولشخص، وجه اخباری، حال، مفرد
- knobeleمعلوم، اولشخص، وجه اخباری، حال، مفرد
- knobeleمعلوم، اولشخص، حال، مفرد، وجه التزامی نوع اول
- knobleمعلوم، اولشخص، حال، مفرد، وجه التزامی نوع اول
- knobelstمعلوم، وجه اخباری، حال، دومشخص، مفرد
- knobelstمعلوم، حال، دومشخص، مفرد، وجه التزامی نوع اول
- knoblestمعلوم، حال، دومشخص، مفرد، وجه التزامی نوع اول
- knobeltمعلوم، وجه اخباری، حال، مفرد، سومشخص
- knobeleمعلوم، حال، مفرد، وجه التزامی نوع اول، سومشخص
- knobleمعلوم، حال، مفرد، وجه التزامی نوع اول، سومشخص
- knobeltمعلوم، وجه اخباری، جمع، حال، دومشخص
- knobeltمعلوم، جمع، حال، دومشخص، وجه التزامی نوع اول
- knobletمعلوم، جمع، حال، دومشخص، وجه التزامی نوع اول
- knobelteمعلوم، اولشخص، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، مفرد
- knobelteمعلوم، اولشخص، گذشتهٔ ساده، مفرد، وجه التزامی نوع دوم
- knobeltestمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، دومشخص، مفرد
- knobeltestمعلوم، گذشتهٔ ساده، دومشخص، مفرد، وجه التزامی نوع دوم
- knobelteمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، مفرد، سومشخص
- knobelteمعلوم، گذشتهٔ ساده، مفرد، وجه التزامی نوع دوم، سومشخص
- knobeltenمعلوم، اولشخص، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، جمع
- knobeltenمعلوم، اولشخص، گذشتهٔ ساده، جمع، وجه التزامی نوع دوم
- knobeltetمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، جمع، دومشخص
- knobeltetمعلوم، گذشتهٔ ساده، جمع، دومشخص، وجه التزامی نوع دوم
- knobeltenمعلوم، وجه اخباری، گذشتهٔ ساده، جمع، سومشخص
- knobeltenمعلوم، گذشتهٔ ساده، جمع، وجه التزامی نوع دوم، سومشخص
منابع و ارجاعها